E-Dergi

Anneanne Gezegeni, farklılıkları başkalık ile ( olarak ) göstermeyen bir kitap her şeyden önce.

Hatırladığım: Kitaptaki çocuk, renkleri olduğu gibi değil de olmasını istediği gibi tercih ediyor resim yaparken ( Ağacı, güneşi, denizi başka renk. ) Anneannesi de: 'Neden olmasın...'
diyor bunlara. Bu da az önce bahsettiğim farklılık başkalıklara geliyor.

Sadece çocuklar için olmayan. Çok çoğulcu ve hiç çoğunlukçu olmayan bir kitap.

Anneanne Gezegeni, hepimiz okumayı denemeliyiz, hiç değilse bir kez.

Bu kitabı henüz tamamlayamadım. Fakat nasıl bir öykü toplamı ki bu, Türkçe Edebiyatta zor rastlayacağınız nitelikte bir kitap. Nahid Sırrı, öyle konular seçmiş, konularına öyle enteresan noktalardan bakmış ki karşımızda mahir bir yazar olduğunu düşünmemek mümkün değil. Özelikle birkaç öykü var ki Türkçenin öykü dünyasında önemli yerini çoktan edinmiştir düşünceme göre. Fakat siz giriş kısmındaki bu kitabın ötekilerinden en ayrıksı öyküsü: 'Kin'i okumadan geçmeyin. Hatta kitabı okuma listenize alamayacaksanız da gotik bir öykü nitelemesi kolaylıkla verilebilecek 'Kin' öyküsünü mutlaka okuyun.

Zadie Smith, öyküye bakış açımı bu kitapla değiştirmiştir. Öykü türüne özel ilgi besleyen okurlar için okunması elzem bir yazar. Dikkat çekici metinleri, öteki türdeki yazılarına da ilgi çekilmesine neden oluyor. Yazarı, yazdıklarını ve daha yazacaklarını gözden kaçırmayın.

Ben de önce yarım bırakıp 'Büyük Birleşme'yi daha sonra tamamladım.

Her şeyden çok farklı öykülerin bir araya geldiği bir toplam.

Zadie Smith, 'Martha ile Hanwell' kitabı ile keşfettiğim bir yazar. Öyküye baktığı yer ise çok ayrıksı diyebilirim. Öykü okurları - özellikle onlar - bilhassa yazar ve ülke ayırt etmiyorlarsa mutlaka okumalı. 'Büyük Birleşme', hem biçim hem de içerik olarak enteresan öyküler barındırmakta,

Agota Kristof, geçtiğimiz sene birkaç metnini okuduğum bir yazar. Zadie Smith gibi onu da yeni keşfettim. Öykü okumaya eğilen bir okur olarak Katherine Mansfield'in ardılları olarak görüyorum bu iki yazarı. Bu yazarları birbiri ile yazıdaki hünerleri için karşılaştırmakta sakınca görmedim. Agota Kristof, yazıda bütün hünerini gösterdiğini düşündüğüm biri ve 'Neredesin Mathias'da o kadar iyi metin toplamı. Oyun ve öyküsü onun için bir o kadar harika.