E-Dergi

Orphalese halkı Mustafa adında sürgün bir ermişe; aşka, evliliğe, çocuklara, çalışmaya, eve, yeme-içmeye, özgürlüğe, dostluğa vs. kısacası hayata dair birçok ne düşündüğünüsoruyor ve Mustafa tüm içtenliğiyle ve ermiş gözüyle anlatıyor. Her konuyu kısa fakat çarpıcı, filozofik ve şairane bir dille anlatıyor. Okurken biraz şiir biraz deneme tadı alıyorsunuz. Bazı yerlerde duygu ve edebi anlatımın yoğunluğu birazcık sıktı beni ama genel itibariyle keyif aldım

Her şey Sasin’in Ahter adlı biri aracılığıyla Zülcelal adlı bir yıldızla konuşmasıyla başlıyor. Zülcelal’in mümkünler göğüne ulaşması için Sasin’in ona kalbini vermesi gerekiyor. Lakin hic de hesapta olmayan seyler yasaniyor. Icinde bolca ask olan ve anlari, duygulari cok iyi yansitan, ozellikle harika betimlemeleri olan zengin bir dille yazilmis Sasin’in gecesl. Sasin, Ahter ve Zulcelal arasindaki diyaloglar lnsani farkli dugyular ve dusuncelere sevk ediyor. Kitabi okurken bir bolumde balkona sigara icmeye ciktigimda ben de kendine bir Zulcelal buldum. Her bakona ciktigimda ona bir seyler anlatiyorum. Sasin ne deli, ne sizofren, ne de baska bir sey aslinda. Sasin sadece bu dunyanin otesinde kalbiyle ve ruhuyla kendini var etmis, hisleri caginin cok otesinde guzel bir kadin sadece. Roman severlere ictenlikle tavsiye ediyorum, mutlaka okunmali.

Oldukca surukleyici, akici ve eglenceli bir anlatim var romanda. Dogal, icten ve gunluk yasantilarin icinde oldugu kadar mistik ve fizik otesi taraflari da var. Okurken cokca hayal gucumu zorladigimi ve zaman zaman yuksek sesle guldugumu fark ettim. Ve hatta bir ara keske bu romanin filmi olsa da izlesek diye dusundum. Gercekten fantastik ve farkli bir film olacagi kesin. Ente, Mavi ve Fikri’nin bir araya gelisi, iliskileri ve yasadiklari. Ente’nin icinde bulundugu aciklamasi guc haller ve Sanre ile birlikte cizilmis kader ortakliklari... Okurken cok keyif aldim. Kesinlikle roman severlere tavsiye ediyorum.

“Son oyun” kısa fakat sanki bizim istediğimiz ve hayal ettiğimiz ölçüde uzayan ve zihnimizde devam ettirmeye müsait kısa ve anlamlı hikayelerden oluşuyor. Kitap bittiğinde tadı damağında kalıyor insanın ve sanki bir parça çikolatanın insanın tatlı ihtiyacını gidermesi gibi bu kitap da ruhunu doyuruyor insanın. Açıkçası yazarın 1999 doğumlu genç bir yazar olduğunu bilmesem yaşça çok daha büyük birinin bu kitabı yazdığını düşünürdüm. Çünkü; oturmuş, zengin ve akıcı bir dili var. İnsanı yormuyor ve insanın elinden bırakası gelmiyor kitabı. Çokça anlamını bilmediğim yeni kelimeler öğrendim. Yazarımızın yeni eserlerini sabırsızlıkla bekliyorum. Hikaye severlere kesinlikle, içtenlikle okumalarını tavsiye ediyorum.

Siyasi dusunceleri ve eylemleri sebebiyle rejin tarafindan baskiya ugrayan ve timarhaneye atilan kadin bir sair Aysona. Kitapta Aysona’nin hakkinda duyulan, gorulen, bilinen ve bilinmeyen her sey 24 karede anlatiliyor. Her bir karede farkli anilar, olaylar, yerler, zamanlar ve kisiler olsa da ortak payda hep Aysona oluyor. Anlatici Hasan C., Aysona’nin timarhane oncesi, sirasi ve sonrasinda yasadiklarini, hislerini, dusuncelerini baska agizlardan ve gonullerden bize yansitiyor. Kitapta kisi ve yer betimlenelerini cok begendim. Gozunuzun onunde canlaniveriyor her sey. Kitabin turu roman olarak geciyor ama su turlerin hepsi de kitap icinde mevcut; siir, deneme, hikaye, masal, ani, mektup, gunluk. Zuhre’nin Aysona’ya yazdigi mektuplar kitap icinde epeyce yere sahip ve bu mektuplarda Aysona’ya dair 24 karenin otesinde bir Aysona oldugunu dusunduruyor. Kitapseverlere Aysona’yı ictenlikle tavsiye ediyorum.