E-Dergi

9 yaş ve üstü için güzel bir hikaye. Daha erken yaştakiler bazı kelimeleri, kavramları tam olarak anlayamayabilir. Kitabın ilk başı biraz sıkıcı gelebilir ama ikinci bölümden itibaren hikaye akıcılaşıyor ve komikleşiyor da. Sonu da çok güzel bitiyor.

Japon kültürü, kimliği hakkında detaylı, güzel bir çalışma.
Fotoğraflarla da desteklenmiş.

İsmini William Blake'in bir dizesiden alıyor bu kitap. Sadece felsefeye, psikolojiye ilgi duymak da yetmiyor okurken. Zira Huxley için bu ikisi sanatla özellikle de resim sanatıyla iç içe geçmiş bir biçimde ortaya konuyor. Kitap gayet akıcı bir çeviriye sahip. Gençlerin uyuşturucuya yönelimine sebep olabileceğini düşündüğümden 18 yaş üzerinin okumasını tavsiye ederim. Yayıncıya tavsiyem, Huxley'in bahsettiği resimlere görsel olarak kitapta yer vermesi. Böylece söz ve görsellik daha etkili bir anlatım sağlar. En azından dipnotla belirtilen ressamlar/resimler hakkında kısa bilgi verilirse iyi olur.

bilgisayar tasarım programından çokça yararlanılan fotoğraflar ve fotoğraflardaki kedileri tanımlayan kısa etiketlerden ibaret. zaten bir takvim olarak tasarlanan projeye insanlar kedilerinin fotoğraflarını göndermişler. bazıları komik ancak genellikle yabancı dilden çevrilen tanımlamalar var ve çok fazla bilgisayar tasarım programı kullanılmış. neden komik oldukları, bazıları için, anlaşılmıyor. halbuki kedilerin doğal öyle halleri var ki bilgisayar tasarım programına gerek kalmaz zaten.

Kitap, iki polisiye kısa öyküden oluşuyor. İlk hikaye kitapla aynı adı taşıyor. Açıkçası Sepulveda yine konuyu akıcı bir biçimde anlatıyor ancak kitap, Aşk Romanları Okuyan İhtiyar ve Dünyanın Sonundaki Dünya romanlarındaki tadı vermiyor. Katilin katil olma ve duygusal bir katil olma sebeplerini bilseydik, duygusal bir katilin günlüğünü okurken bakmakla görmek arasındaki farkı söyleyebilirdik herhalde.