E-Dergi

Her şeyi anladığımızı kanıtlayan tek bir işaret vardır: Sebepsiz ağlamak (syf. 155).

Cioran'ın her kitabı gibi çarpıcı.

Kendini marazi bir şekilde tekrar eden ısrarcı ifadeler "... diye düşündüm berjer koltukta." ve "... dedi Burg oyuncusu." bana François Ozon'un kısa filmi See the Sea (1997) ve Philippe Grandieux'nün A New Life (2002) filmlerini hatırlattı. Aynı şekilde ısrarcı bir şekilde batan bir şey gibi rahatsız edici, izleyeni izlememeye zorlayan filmler. Bu kitapta da aynı tadı aldım.

Birçok kavram ele alınmış. İki üç sayfa uzunluğunda çoğu. Örneğin Modernite kavramı açıklanmış daha sonra da karşı çalışmalar, görüşlere de değinilmiş. Kaynakçası da güzel. Temel kavramlara başlangıç açısından iyi olduğunu düşünüyorum.

Buddhaçarita, Suttanipata dan sonra Buddha ve Budizm'e daha detaylı bakmak için okunabilir.

Tersi daha mantıklı değil mi?