E-Dergi

Nevzat Tarhan çok kıymetli Nadir yazarlardan biridir benim için. Derya deniz bir adam demek isterim Kendisini anlatırken. Herkes gibi Laf cambazlığı yaptığına denk gelmedim hiç. Eğer psikoloji öğrenmek, Satır satır cümlelerin altını çizmek istiyorsanız, okuyun. Nevzat Tarhan'ın hangi kitabını oluersam okuyayım, çok şeyler öğrenmiş olarak kapatırım o Kapağı. Alanında çok başarılı bir Kişilik, Kalemi daim olsun, Sağlıkla uzun ömrü olsun. İlminden istifade etmek isterim.

Nermin Yıldırım'ın okuduğum ilk kitabıydı ve fazlasıyla sürükleyiciydi. Günde 150 sayfa okuttu kendisini. Feribe karakterinin Yaşantısında, unutmak istediği Olaylar hasebiyle, iş arkadaşından duyduğu "Mazi imha merkezi" nde geçen, ve öğrendiklerinin hayatına olan Tesirini, biraz da pişmanlıklarını ve çalkalanmalarını okudum. Bir cümlesi vardı Feribe'nin, Belki Sıradan diyaloglardan biri gibi gelecek size, ama okuyunca çok ağlattı beni, "Doğrusu babamla küs ayrıldığımıza da pişmanım"
seneler de geçse, Unutamayacağım bir cümle oldu benim için. kitaplarda yaşantıma uygun yerlere tevafuk edince, alıp o cümleyi kalbimin sayfalarından birine yerleştiriveriyorum.
Herkese tavsiye, Dostlara emir Olsun bu kitap.

Güzel, sürükleyici bir kitaptı. Medya üzerinden görüp almıştım, iyi ki almışım. Uzun bir yolculuk hikâyesi, ama çokça tecrübe paylaşımları vardı kitapta. Nermin Hanımın kalemine sağlık

3-4 yıldır kitaplığımda duruyordu. henüz okudum. her bölüm ayrı bir roman gibi. devam etse 'keşke' diyorsunuz, ama diğer bölümün cezbesine kapılıp unutuyorsunuz bir önceki keşkenizi.. İç dünyanıza dokunuyor çoğu cümle. hatta bazı cümlelerin altını çiziyor, kalbinizin derinliklerinde bir duyguya tercüman olduğunu hissediyorsunuz. üstüne toprak attığınız, ama maziye gömemediğiniz kırılmışlıklarınızın teselli edilmeyi, iyileştirilmeyi beklediğini görüyorsunuz... Nacizane, benim çok yüreğime dokundu bazı yerler. en çok ta "iki elma" başlıklı bölümü kalbimin en güzel yerine koydum. orada ki Aslı ile tanışmayı o kadar istedim ki... biraz da kendimi gördüm Aslı'da....

Gayet istifade ettiğim, dopdolu bir kitaptı. Olaylara, hadiselere, yaşanmışlıklara, hissedilenlere daha yüzeysel ve daha doğru bir açıdan baktırıyor.
Toplum olarak sosyal mecranın esiri haline gelmişken, ve sosyal medyanın her söylediğini sorgulamaksızın kabul etmeye başlamışken bir nevi merhem oldu... Naçizane Şöyle bir örnekle bu sözümü tasdik etmek istiyorum “ Medya hayatlarımızda o kadar büyük bir rol üstlenmiş ki her kelâmını kabul eder olmuştuk misal şu çok ön plana sürülüyor ‘hisler yanılmaz, aşk seni doğruya götürür, aşk olmadan şu olmaz bu olmaz...’ tarzından bir sürü söylem.. elbette ki aşk gerekli ama doğru mekanda doğru zamanda doğru kişiye. ‘aşk olmadan hiç bir ilişkiye adım atılmamalı’ gibi bir düşünce farkında olmaksızın hepimizin (naçizane) zihninde bir yer edinmişti. Fakat kıymetli Nevzat Tarhan hocamın su cümlesi beni kendime getirdi “Aşk iyi bir ilişkinin sebebi değil, sonucudur”...