E-Dergi

Romanın kahramanı Raskolnikov'un psikolojik buhranlarına, topluma bir türlü uyum sağlamak istemeyişine, sivri diline ve parlak zekasına tanık oluyorsunuz. Dostoyevski, kahramanımızın hayata bakış açısını, teorilerini, toplumsal ahlakı sorgulanmasını, ailesini ve aile ilişkilerini, dostlarını, düşmanlarını, tüm bunlarla olan ilişkilerini inceliyor ve muhteşem betimlemelerle sizlere de yaşatıyor. Dostoyevski öyle bir karakter yaratmış ki adamın katil olmasına rağmen sempati duymayan yoktur sanırım Raskolnikov'a. Suç olgusuna farklı bir perspektiften bakabilmeyi mümkün kılıyor bu da. Hikayedeki anlatım o kadar ayrıntılı ve gerçekçi ki sanki Dostoyevski kendisi yaşayıp da yazmış. Hatta söylenir ki, kitap yayınlandıktan sonra savcı, Dostoyevski hakkında dava açmış. Gerekçesi ise: " Bir caninin ruhsal durumunu bu kadar gerçekçi ve ayrıntılı anlatan bir kişinin geçmişinde kesinlikle bir cinayet saklıdır. " olmuştur. Kitap okuyorum, diyen herkesin okuması gerektiğini düşündüğüm bir klasik.

"Bu gerçekten ilginç bir öykü, cesaretin aslında zayıflığın başka bir yüzü olduğunun kanıtı." diyerek başlar anlatmaya kahramanımız Holfmiller. O anlattıkça temposu hiç düşmeyen kurgusal dünyanın içinde biz de seyahat ederiz onunla.
"İki tür acıma duygusu vardır: Birincisi, duygusal ve zayıf olanı başka birinin yaşadığı felaketlerden kaynaklanan acı ve hüzünden olabildiğince çabuk kurtulmak için çırpınan yüreğin sabırsızlığıdır. Bu, bir acıyı birlikte hissetmek değil ruhun yabancı bir derde karşı kendini içgüdüsel olarak savunması anlamındaki acıma duygusudur. Diğeri, tek gerçek acıma duygusu ise yaratıcı olan, ne istediğini bilen; sabırla , gücü yettiğince hatta gücünün bile ötesinde katlanmaya ve dayanmaya kararlı bir insanın acıma duygusudur." der kitapta. Kahramanımız bunlardan ilkini seçmiş ve bunun yarattığı vicdan azabı peşini hiç bırakmamıştır.

Ataletin, tembelliğin, dinamizm ruhunun eksikliğinin bir insanı yavaş yavaş nasıl öldürdüğünün melankolik bir dille anlatıldığı, harikulade bir üslubun bizi sarıp sarmaladığı gerçek bir roman. Tembellik gibi görünen fakat gerçekte tembel olmayan tam tersi yaşadığı hayatı ve çevreyi farkında olan, çok düşünen ve bir türlü harekete geçemeyen çok düzgün kişilikli bir insan olan Oblomov ve onun gibi insanların hikayesi bu kitap. Aslında bu kişilik ve davranışın altında yatan sebebin aile ve toplumsal sebeplerini çok iyi gözlemeyip anlatmış yazarımız. Kitabın kahramanı sizin bile ruhunuzu daraltabilir, tembel bir adam portresi görmekle birlikte aslında çok güzel bir sistem ve insanlığın eleştirisidir.

Kitap yazarın öz yaşam öyküsünden kesitler barındırıyor. Ekim devrimi öncesi ve sonrasındaki hem cephe hem de cephe gerisi partileşme ve siyasallaşma çabalarını aktarıyor eser. Daha sonra kitabın kahramanı ülkenin kahramanı ve sosyalizmin vücut bulmuş haline dönüşüyor. Siyasî görüşünüz örtüşmüyorsa bile kitabı ıdeolojik vurgusundan bağımsız olarak okuyabilirseniz çok beğeneceğinizden eminim. Özellikle kahramanı Pavel Korçagin'i tanımaktan oldukça memnun kalacaksınız. Bir solukta okudum bitirdim.

Gotik türünün kült yazarı, hikayelerindeki karanlık hava, siz bu hikayeleri okurken bir mengene gibi ruhunuzu hapsedecek. Bir tane hikaye daha okuyayım derken kitabı bitirmiş olarak bulacaksınız kendinizi. Hele bir de hikaye inceleme tekniklerinden haberdar iseniz, Edgar Allan Poe hikayelerini tecrübe etmek ayrı bir zevk haline geliyor.