E-Dergi

Georges Simenon’un romanları, edebiyatımızın usta yazarları tarafından dilimize çevrilmiş. Oktay Rifat, Sait Faik, Bilge Karasu, Tahsin Yücel var çevirmenler arasında. Ben de yazarın kitaplarını merak edip okumaya başladım. Yazarın okuduğum ilk kitabı. Polisiye roman diye anılsa da tam anlamıyla bir polisiye kitap beklemeyin. Cinayet, gerilim, psikoloji falan var elbet ama mesela bir Agatha Christie romanındaki gibi cinayet yok. Ancak yazarın üslubunu genel olarak beğendim. Kanaldaki Ev, ailesini kaybeden bir genç kızın, hiç tanımadığı taşradaki akrabalarının yanına taşınması ile başlıyor. Taşradaki hayat ve insanlar anlatılıyor.

Komiser Maigret ve cinayetler serisi. Bu sefer Hollanda'daki cinayetin sır perdesini aralamaya hazırlanın. Öldürülen evli bir öğretmenin gizli bir aşk kaçamağı, konferansa gelmiş profesörün suçlanmasına, ve en nihayetinde çok önemli bir "bir ailede cinayet işlenmişse suçlu tüm aile fertleridir" dedektiflik öğretisi yine haklı çıkmakta. Polisiye macera tarzında vasatın biraz üstü kıvamda okunabilir bir kitap.

Kitap başlarda biraz sıkıcı gelse de sonraları sevmeye başladım. Alışkın olduğumuz gerilimi yüksek bir polisiye değil daha çok psikoloji ve polisiye türünün harmanlanmış hali diyebiliriz. Kitabın sonunda da değişik bir son bekliyor bizi. Suçlu yok bu kitapta suçluluk psikolojisinin suçluluğu var ortada.

Flamanların Evinde bana sanki Agatha`nın acemiliğini okuyormuşum gibi geldi. Fena değildi. Ben katili çözmeye alışık değilim. İlerleme kaydetmiş olabilirim. Belki de çözmeye başladım ufak ufak bu tip hikayeleri. Ne belli. Ne biçim bir ailenin hikayesine düştüm dedim. Başından beri Anna bana hastalıklı bir ruh gibi gelmişti zaten insan nasıl olurdu hiçbir kötülükten etkilenmez. Maria desen ruhsuz doğmuş zaten. Baba ölü bir ruh evde. Annenin işi gücü para. Joseph desen evleneceği kızı sevmekten ve seçmekten aciz . Anna sağolsun abisi için her şeyin en iyisini planlayabilecek kabiliyette. Öldürmek dahil. Allahım ya. Biz de yaşıyor muyuz? Kim bilir. Georges Simenon okuyacağım gibi duruyor bundan sonra da. Fena değildi.

İlk kitabı okumadıysanız kitabın arkasındaki 'Vur ve Kaç' adlı kısmı okuyun. En azından fikir sahibi olursunuz. Kitaba gelecek olursak sığ bir polisiye kitabı. Ne sizi sıkıyor ne de hayretlere düşürüyor. sonunda her şeyin toparlanması güzel. Tüm karakterler bağlantılı olması hoşuma gitti. Bir şans verebilirsiniz.