E-Dergi

Manistan, adından başlayarak son sayfasına kadar çocuklara pek kıymetli bir yolculuk sunuyor. Duruş ve diyalog üzerine hassas ve önemli noktalara ışık tutuyor. Yazar Uğur Gündüz'ün üslubu ve titizliği hikaye örgüsünde barizdir. Kendisine teşekkür ediyorum, okurlara kitabı okumayı tavsiye ediyorum.

Bu kitabı ben yazdım. Umarım kitap okurunu, okur da kitabını bulur.

Aykut Nasip Kelebek'in okuyabildiğim ilk kitabıydı. Şahsen tanışıyor olmamıza rağmen, bu kitapta beni şaşırtmayı üstüne aldığı bir görevdi sanki. Şiirlerini henüz okuyabilmiş değilim, lakin bu eserdeki gerçekçi tavır, sert gelse de beni büsbütün sardı. Çalışılacak bir kitap olduğu besbelli. Bunun için ikinci bir okuma gerek.

Yazar kitapta Nerval, Flaubert, Gautier, Amicis, Hamsun gibi Batılı yazarların İstanbul'unu, Yahya Kemal ve Tanpınar'ın İstanbul'unu, sonra Orhan Pamuk'un geçen isimlerin İstanbul'una yorumlarını katarak kendi İstanbul'uyla bir masaya oturtup karşılaştırması, onların İstanbul'unda eleştiri gözle dolaşması ne kadar da cesur ve meşakkatli bir harakettir. Tamamen takdir ve saygıyla okudum.

Kitaptan alıp içinde sağa sola serpiştirdiğim ve satırların arasına sıkıştırdığım notların miktarı ve rengi, bu kitabın ne kadar tartışmalı olduğunu gösteriyor, hem benim için, hem şehir için.

Türk edebiyatı için Ömer Erdem Bey'in fikriyatı, fikriyatından ziyade "tasavvurat"ının pek önemli ve derin bir çalışma alanı olduğunu görüyorum her kitapta. Ayrıca her kitaptan sonraki kitaba uzatılan bir devamlılık ipi var, lakin aynı anda bir dönüşüm serisinin gelişimini, yeni bir boyuta geçişini gün yüzüne çıkaran bir fener.

Gitgide fazlalaşan değil, sıyrılan bir Şair Ömer Erdem. Sıyrılarak derine inme tabiatı (çabası kelimesi burada uygun değildir).

Farklı vakitte ''Evvel'' ve ''İstanbul'a'' kitapları ile birlikte tekrar yavaş bir okuma yapmak üzere rafa yanlarına koyuyorum.

Ömer Bey'den heyecan ve takdir ile devamını bekler, kendisine sevgi ve saygı ile teşekkür ederim.

Bu pek güzel pek dolu, yalın ve derin bir romandı.

Harper Lee yalın ve apaçık bir dille bölümleri 31'e ayırarak hikayesini akıcılık içerisinde anlattı. Bir çocuk gözünden bir hikaye anlatmak katbekat zordur. Yalınlık kavramının gün ışığına çıktığı sahadır.

Scout Maycomb'da babası ve abisiyle büyürken, etrafta kendine önemli gelen herkesi karşılaştığı olayda önüme sererek anlatıyordu. Bay Arthur Radley dahil, onu hiç görmediği halde bana Bay Radley'in oluşunun olmayışını anlatabildi ve onunla gizem, merak ve biraz korku üzerinden büyük ve vazgeçilmez bir ilişki kurabildi.

Atticus iyiliğin ve hikmetin nişanesiydi. Bir topluluk içerisinde hikmetin ve iyiliğin nasıl kullanıldığının, çiğnendiğinin ve taşlandığının bir göstergesiydi. Bir de babalık hakkında herkesten okunması gereken çizilmiş bir tablo gibiydi.