E-Dergi

Yine güzel bir üslupla ama inanılmaz bir hınç ve hırs ile yazılmış kitabı okuduğumda Züllfü Livaneli için üzüldüm açıkçası.
Öncelikle ana hikaye gayet basit ve hiç bir özelliği olmayan, kısa bir aşk hikayesi. Yan hikayeler ise özetle; zenginler, anadolu halkı, muhafazakarlar, özellikle de sünniler cahil, cani, gayri insani vs. ama bunun yanında solcular (özellikle atatürkçü solcular) ve aleviler hem saf ve temiz, hem idealist ve entelektüel. Zülfü Livaneli kitabı adeta iktidara olan nefretini bir yenilmişlik psikolojisi altında, dolayısıyla objektiflikten uzak bir genellemeyle, bizimkiler süper, onlarınkiler kötü mantığıyla yazmış. Yazarken de kötülediği taraf hakkında pek çok hatalı bilgi ve yorumu bilerek veya bilmeyerek okuyucuyla paylaşmış. Kitabı okurken gözümün önüne ister istemez dişlerini sıkmış, gözleri hınçla yaşarmış, büyük bir hırsla klavyesinin başında roman yazan bir Livaneli canlandı. Eski güzel eserlerini düşününce kendisi için üzüldüm.