E-Dergi

Kemal Sayar’ın kalemindeki o derinliği ve psikolojiye olan manidar bakışını her zaman çok sevmişimdir. Bu kitabında da insanı kendi özüyle buluşturan, içindeki gücü sessizce hatırlatan çok kıymetli yazılar var. Kabul etmek gerekir ki, yazarın zengin betimlemeleri ve yoğun cümleleri bazen ağır gelebilir; ancak ben bu derinliği sindirerek okumayı çok seviyorum.

Kendi iç dünyasına daha yakından bakmak ve ruhunun ışığını yeniden fark etmek isteyenler için çok kıymetli bir başucu eseri olmuş. Şiddetle tavsiye ederimm!

Uzun zamandır Beyhan Budak okumak istiyordum, bu yüzden kitaba merak ve heyecanla başladım. Daha önce psikoloji ve kişisel gelişim alanında birçok kitap okudum. Genel olarak bakacak olursak psikolojiye daha derinlemesine ilgi duyanlar için bazı bölümler biraz daha temel kalabilir ama bölümlerin kısa ve akıcı olması okuma sürecini keyifli ve kolay hâle getiriyor. Bu kitabın dili sade, akıcı ve anlaşılır olduğu için özellikle konuya yeni başlayanlar için daha uygun olduğunu düşünüyorum.
Ben severek okudum, okuyacak olanlara da keyifli okumalar dilerim!
(Bu arada, kitapları imza gününde aldım ve yazarın tavsiyesi; bu kitaptan sonra "Kendine İyi Davran Güzel İnsan" kitabını okumamı tavsiye etti.)

Kısa ama etkisi uzun süren bir kitap. Çok hızlı okunmasına rağmen insanın zihninde ve kalbinde derin bir iz bırakıyor. Bir çocuğun gözünden hapishane ortamını, oradaki kadınları ve yaşanan acı gerçekleri görmek, bambaşka bir bakış açısı sunuyor. Çocuğun saf, masum diliyle anlatılan bu ağır durum, aslında yaşananların ne kadar acınası ve yürek burkan olduğunu daha da güçlü hissettiriyor. Okurken hem üzülüyor hem de insanlık adına sorgulamalara dalıyorsunuz. Kısacık sayfalarla bu kadar yoğun duygu yaşatması, kitabı değerli kılıyor.

İstanbul’u seven herkes için kesinlikle okunması gereken bir eser. Farklı açılardan ve farklı konulardan İstanbul’a bakabilmek, kentin bir yüzünü değil bütün ruhunu görmeyi sağlıyor. Kitap, okuyucuya hem tarihsel hem kültürel hem de edebî pencereler açıyor. Okurken yalnızca bilgi edinmiyorsunuz; aynı zamanda şehrin derinliklerinde geziniyor, onun kokusunu, sesini, yaşanmışlığını hissediyorsunuz. İstanbul’a duyulan sevgiyi diri tutan, bakış açınızı zenginleştiren ve şehre olan bağlılığı artıran bir kitap olmuş. İstanbul’u seven, merak eden ya da yeniden keşfetmek isteyen herkese gönül rahatlığıyla tavsiye ediyorum.

“Algernon’a Çiçekler”i başta biraz ağır bulsam da ilerledikçe kendimi tamamen içinde buldum. Kitap bana zekânın tek başına bir değer olmadığını çok güçlü bir şekilde hissettirdi. Asıl olanın, zekânın yanında sevgi, şefkat ve insan sıcaklığıyla harmanlanması olduğunu fark ettim. Çünkü insana dokunmayan, kalbe değmeyen bir zekâ, ne kadar parlak görünürse görünsün, aslında boş bir kabuktan ibaret kalıyor. Charlie’nin yolculuğu da bunu çok çarpıcı şekilde ortaya koyuyor. Onun değişimi, yükselişi ve tekrar düşüşünde, insan olmanın özünde sadece akıl değil; kalp, merhamet ve sevilme ihtiyacı olduğunu görmek, kitabı bence çok değerli kılıyor.