E-Dergi

Zweig’in Avrupa medeniyetine duyduğu bağlılık, onun eserlerinde ve düşünce yapısında derin izler bırakmış, bu mirası yüceltirken zaman zamanda günümüz ifadesi ile fanatizme yaklaşan bir bakış açısına da sahip olduğunu rahatlıkla söylenebilir. Avrupa sömürgeciliğinin dünya üzerinde getirdiği olumsuz sonuçları ile pek yüzleştiğini göremeyiz yazılarında ama O'nun Avrupa’ya olan tutkusu, diğer taraftan iyi niyetli bir bakış açısı ile aşırılıkla değil, insancıl bir idealizmin ifadesi olarak da değerlendirilebilir.

Sonuç olarak üstadın kalemine, anlatım becerisine duyduğumuz saygı sürekli yücelttiği Avrupa toplumu bakış açısını görmezden gelmemize fazlası ile yeter diye düşünüyorum.

Kitap arkası tanıtım yazısında bizdeki "Yaban" romanı ile belirli bir benzerlik olduğu düşünülmüş oysa (yoksulluk hadi neyse benzeşiyor diye düşünsek bile) romanın konusunun geçtiği 1930'lu yıllarda bile İtalyan köylüsünün savaşa, köyüne sürgün geldiğini bildiği doktora ve köydeki muhtar başta olmak üzere insanların tutumuna dair yaklaşımları ve tepkileri açısından bakılacak olursa iki roman toplumları arasında en az 50 yıllık bir geriden gelen bakış açısı farkı var benim düşünceme göre (...)

Bizim toplumumuzdaki biat kültürü doğru veya yanlış konusunda yeterince net ve doğru iradenin ortaya konulmasına mani olacak şekilde kollektif zihinlere yerleşmiş maalesef. Roman Ölmeden önce okunması gereken 1001 kitap listesi içinde var ama ileri seviye katkısı olan bir okuma yapmış olmuyorsunuz kitap bitince, sadece okuduğunuza asla pişman olmayacak belli bir tad kalıyor damağınızda.

Yazarın kalemi kuvvetli ama bu kalemi belirli bir etnik köken üzerinden devleti yerden yere vurmak için kullanmış. Dönemin tasvirleri yapılırken yazılanların yarısı bile yaşanılmış ise telafisi artık mümkün olmayan çok ağır sosyolojik travmalar çıkmış olmalı (..)

Ben yine de yazarın kalemini biraz siyasi bulduğumu söylemeliyim. Bu Ülkenin tüm vatandaşlarına karşı adil olmadığını, demokrasi ve hukuk devleti anlayışının henüz tam olarak oturmadığını hepimiz biliyoruz ama kitapta geçen yatılı okul tuvalette gece geçirme cezaları neredeyse her gün bir yerlerde bulunan toplu mezar bulunduğu haberleri, belirli bir etnik kökeni olduğundan daha mağdur gösterme çabası olarak gördüm.

Ayşe Kulin, bu dönemi (Mütareke) en iyi tasvirleyen yazarlardan birisi hiç kuşkusuz. Yazar anlatma biçimi ve biyografik objelerin yerli yerince serpiştirebilme özelliği ile yine bu romanda belirgin bir şekilde keyifli okuma sağlamış. Serinin kalan kitaplarına da mutlaka devam edeceğim.

Stevenson çocukluk-ilk gençlik yıllarımın yazarıdır. Define Adası'nı çok sevmiştim. O günlerin anısına yine YEDİ yayınlarının o muhteşem konsepti ile çıkan bu kitabınını da lmadan edemezdim tabi.

Kaçırılan, konu itibarı ile "tahmin edilebilir" bir hikaye örgüsüne sahip olmakla birlikte yine de keyifle okumaya devam edebildiğiniz hoş anlatımlı bir kitap.