E-Dergi

elif şafak'ın anlatımı ve yazarlığı tartışılmaz. romana eşlik eden minik kadınlar da ilgimizi canlı tutuyor. şehvet hanım, anaç sütlaç hanım, can derviş hanım sağolsunlar romanı öyle canlı bir hale getiriyorlar ki bize elif hanım'ın öyküsünü bir günde okutturuyorlar.

ayrıca, kadın yazarlar hakkında araştırma yapmak isteyenlere bu kitap eşsiz bir kaynak olacaktır.

romanda tertemiz, umutlu bir çok gencin acıklı hikayeleri var ama benim içimi yakan hikaye, erzurum'un erken inen akşamlarında sevgilisi üsteğmen ertegün için çiçek kurutan seçil'in, düştüğü boşluklardan çıkamayıp otuz yaşını görmeden canına kıyması...

briony, o yalanı söyleyip hem robbie'nin hem de ablası cecila'nın hayatını kararttıktan sonra, ailesiyle mutlu bir hayat yaşayacağını hatta bu rezilliği! ortaya çıkarttığı için ödüllendireceğini sanıyoruz ama vicdan azabı birony'i öylesine içine alıyor ki, o zengin, şımarık çocuk günahının kefaretini yüzü olmayan, kafatası olmayan yaralılar arasında ödemeye çalışıyor.

edebiyatımızda nadir görülen 2. tekil kişi anlatımı yani "sen" anlatımıyla karşımıza çıkan roman. bir süre sonra erdal öz, sanki karşınıza geçmiş de yazılanları size söylüyormuş gibi hissediyorsunuz.

iyi bir yönetmenin elinde filme ya da televizyon için diziye çekilirse bir "çemberimde gül oya", bir "hatırla sevgili" kadar güzel, akıcı ve başarılı olabilecek bir kurguya sahip roman.

ömer'in şefkati, 19 yaşında ölüme giden umut'un yalnız ve sessiz çocukluğu, arın ve ülkü'nün yıllara meydan okuyan aşkı.... bunların hepsi içimi acıttı fakat bir cümle vardı ki romanın başlarında... paris'te yetkililer ülkü'ye arın'ı tanıyıp tanımadıklarını soruyor. ülkü bir süre düşünüyor, gözünün önünden arın'lı yılları, onu uzaktan sevdiği yılları geçiyor, belki yetkililere bu cevabı veremiyor ama içinden "hayır, bunların haricinde arın murat'ı tanımam" diyor.

hatırla sevgili ve çemberimde gül oya dizilerini sevdiyseniz, bu romanı da büyük bir heyecanla okuyacaksınız.