E-Dergi

elif şafak'ın çok farklı çok lezzet veren bir yazımı var. bu kitapta da bunu görüyoruz. dürri babanın dergahının, akrep arif mahallesinin, pinhanın hikayesini heyecanla, kitabı elinizden bırakmadan okursunuz.
fakat kitapta bazı ucu boşlukta kalan kısımlar var. beni en çok rahatsız eden yer; kitapta epeyce üzerinde durularak işlenilen nevres ve gözlerinde bulduğu kudretin hiç bir yere bağlanmaması..
sonuçta elif şafak belli bir çizgisi olan yazar. eğer bu çizgiyi tanıyor ve okuyorsanız bu kitapta onların arasında olmalı.

kitabı okurken yoğun duygular yaşadım. anlatım tasvirler çok etkileyici. afgan kültürünü de az çok tanımış oldum.
kitabın baş kahramanı emir'in kendi yaşamını daha iyi ye yönlendirmek için arkadaşlığı samimiyeti hiçe saymasını bencilliğini görüp öfkelendim
hasan'ın sadakatini bağlanmışlığını görüp o küçük çocuğa saygı duydum. bu dünyada kendisini arkadaş yerine bile koymayan birine yaptığı fedakarlığı çok gördüm.
mutlaka okunması gereken kitaplardan olduğunu düşünüyorum.

cengiz aytmatov un harika eserlerinden biri...
kadere ahlağa dine değerlere farklı bir bakış açısı getiriyor.
mutlaka okunması gereken kitaplardan biri.
kitapta kurtların ve insanların gözünden bakılıyor sona doğru ikisi birleşiyor ve acıklı bir şekilde bitiyor.

kırım türklerinin saf ve temiz yürekliliği karşısında rusların topraklarını namuslarını acımasızca almaları insanın içini acıtıyor. kitabın sonundaki dua çok çarpıcı:
"onlar da insan! acı onlara! kendileri gibi başkalrının da insan olduklarına inandır onları!"
ötekiler o hayvan gibi sürülüp götürülenler... onlar da insandı!!!

osmanlının kuruluşu güzel akıcı temiz bir türkçeyle anlatılmış.beğenerek elimden bırakmadan okudum.