E-Dergi

Bir eleştirmen Orhan Pamuk en iyi romanlarını Nobel ödülü aldıktan sonra yazdı demişti, ben de aynı fikirdeyim. "Aslında yazar olmak istiyordum ama anlatacağım olaylardan sonra mühendis ve müteahhit oldum" diye okuyucuyu meraklandırarak başlıyor güzel hikaye. Kısacık romanın içine o kadar çok konu yerleştirilmiş ki taktir etmemek imkansız. Yazarın diğer romanlarında da işlediği konuları burada bulmak mümkün. Benim Adım Kırmızı, Kar, Kara Kitap romanlarını bolca hatırlattı bana. Efsaneler, Doğu-Batı kültürü karşılaştırması, insanın hayatında baba figürü, önemi ve o insana etkileri işlenmiş kitapta. Bir günde okunabilecek çok keyifli bir o kadar da ustaca yazılmış nefis bir hikaye.

Sevdalinka; umutsuz aşkın sevda türküleri... Kalbinin kime atacağını hiç bilemezsin ki... Hayat bu..Bosna'da yüzyıllardır devam eden bir gelenek...Stefan...Babadan oğula geçen bir isim değil sadece, sevda türküleri.....Nimeta ve Stefan,Bosna' da tamda savaşın ortasında yasak aşkın en güzel kahramanları...

Kısaca acının, bir semtin çocuklarının acısının kitabını yapmışlar. Zor dönemlerin, zor dönemlerin zor aşklarının, kaderi zor güzel kadınların, kalbi güzel ağar abilerin, kaybetmişlerin, yenilmişlerin hikâyeleri. Yazar başta söylüyor zaten. Hangisi benim hangisi başkasının karıştı hikayeler. Hangisi kurgu hangisi gerçek. Karıştı. İçinizi acıtıyor. Mutlu biten hiç mi bir son olmayacak? Semtin, dönemin mağduru olmayan olmayacak mı? Belki. Bir gün.
Canınız acı çektiğinde afiyetle okuyunuz.

İyi yürekli dostumuz Oblomov...
Kimlere kimlere benzetmedim onu, ilk yüz sayfa "Artık kalk şu yataktan be adam!" diye haykırdım içimden. Çoğu kişinin adını değiştirdim hafızamda, onlara artık Oblomov diye hitap edeceğim. :)

Halil Cibran'la tanışma kitabım oldu benim de. Kitap 54 sayfa ve kendisinden daha uzun bir inceleme yazısını hak eden bir kitap diye düşünüyorum