E-Dergi

Tuncay çelen'in imge yayınlarından çıkan son kitabı.

kitaptan:
‘’abdullah gül üniversite yıllarında fikri mücadelesini babası ve yakın çevresinden etkilendiği için, doğal olarak mttb ve akıncılar çatısı altında sürdürür. o dönemde sağ, sol kutuplaşmaları içinde yaşanan gerilimler ve tartışmalar herkesi etkiliyor ve olayların içine çekiyordu. nitekim abdullah gül gibi yakın çevresinde sessiz ve uyumlu olduğu bilinen birisi bile bu ortamda aktif hareket içine girmiş ve istanbul üniversitesini kontrol altına alan deniz gezmiş ve arkadaşları, abdullah gül ve arkadaşlarının fotoğraflarını duvarlara asmıştı.

abdullah gül bu gergin dönemde 6 ay üniversiteye giremeyecekti”

kitapta gül ile birlikte mttb içinde bugünün siyasetçi ve gazetecilerinden, recep tayyip erdoğan, bülent arınç, mehmet ali şahin, cemil çiçek, beşir atalay, abdülkadir aksu, hüseyin çelik, ahmet davutoğlu, numan kurtulmuş, fehmi koru, abdurrahman dilipak, osman pepe, necati çetinkaya, kadir topbaş’ın da yer aldığı vurgulandı.

İdealleri olan, ideallerine sahip çıkan ve bu idealler için mucedele eden kuşak ve bu idealeri yüzünden bircogu ya öldürülen ya da hapislerde süründürülen kuşak

Türkiye'de metaryalist düşünce denince akla ilk gelen isim...
ölüm anını okumak her zaman tüylerimi ürpertir.

"ameliyatimi icra ettim. hiçbir ağrı duymadım. kan aktıkça biraz sızlıyor. kanım akarken baldızım asağıya indi. yazi yaziyorum, kapiyi kapadim diyerek geri savdim. bereket versin içeri girmedi. bundan daha tatli bir ölüm tasavvur edemiyorum. kan aksin diye hiddetle kolumu kaldirdim. bayginlik gelmeye basladi".

farklı bir insan fuad bu da onu özel yapıyor...
hatırlamakta fayda var

Kendisiyle alay etmeyi de gayet iyi bilen neyzen kitabin sunum bolumunde sunlari da soylemistir;

" .... memleketce bilindigi uzere bu yazilarin hemen pek cogu hastahanelerde, diger kismi meyhanelerde, bastan ciktigim perisanlik devirlerinde yazilmis veya sayiklanmistir. bersami hamlelerin tufan ve girdaplari ortasinda donerken, suraya buraya veya hastahane duvarlarina karalanan veya mirildandigim siralarda tesadufen yanimda bulunanlar tarafindan not edilen bu daginik sozlerde, asla mutlak bir hikmet oldugunu kabul etmiyorum. "

Özellikle romanda karakterin yeri ve önemi konusundaki iddiaları ile dikkat çekeceğini düşündüğüm kitap. kısaca ifade etmek gerekirse, karakteri romanın merkezinde gören -hatta bazen romanın adı ile karakterin adı aynıdır- klasik yaklaşıma karşı orhan pamuk karakterin sonradan yaratılan bir şey olduğunu, önemli olanın atmosfer olduğunu ileri sürüyor