E-Dergi

harem ismini okuyunca osmanlıyı oldukça iyi anlatan haremden ve yaşayıştan bahseden bir kitap zannettim... beğendiğim söylenemez dili uslubu gerekse konusu ve kitabın akışı çok yavan ve sıkıcıydı. hani bazı kitaplar vardır hevesle başlarsın ve bittiğinde sadece kenara atmakla yetinirsin beğenmedim.

Birden romanın kahramanı oluveriyorsunuz Öylesine kendimizize cekıyor okurken. Her satırını özenle okuyorum gelışecek olan en ufak sevgı kıpırtısını sabırsızlıkla bekliyorum...Sonunda bırden kapatıyorum kapagını ve ağlamaya başlıyorum okudugum en duygusal kitaplardan biriydi .

kesinlikle ben de beğendim ve yine aynı heyecan ve beklentiyle elimden bırakamadım .....
bana birşey katıp katmadığı konusunda şunu söyleyebilirim hayal kurmak ufku genişletir ve bu farklı dünyada henüz gerçek olmayan farklı bir teknolojide hayal kurmaktan ve kendinizi ordaki kahramanlardan biri yerine koymamanız mümkün değil... 3. kitabını sabırsızlıkla bekliyorum keşke bu kadar geç çıkacak olmasaydı.

Bu kitabı aldığımda aşkın celladı olmasam da aşkın bir kurbanı sayılırdım duyduğum yorumlar ve özellikle bir psikoterapist tarafından yazılması ayrı ilgimi çekti nietzche ağladığında aldığım zevki ve yazara duyduğum hayranlığı bir daha pekiştirmiş oldum küçük hikayelerle anlatılan bu roman eminim bir çoğunun hayatından kırıntılar taşıyordur kesinlikle okunması gereken bir kitap.

Bir solukta okuyuvermiştim insanı biraz düşündürse de ademle havvayı böyle kendime yakın hissetmek beni hayli düşündürmüş olsa da nazan bekiroğlunun manzuma yakın üslubu insanı alıp götürüyor satırlar arasında yorulmuyor aksine kelimelerin sihri içinde kayıp gidiyorsunuz.