E-Dergi

Herşeyden önce Zeruya Şalev'in tarzı çok farklı. Virgüllerle dolu uzun cümlelerin yanında içsel bir anlatım tarzı var. Olaylardan çok kahramanların duygu ve düşünceleri ön planda. Uçurtma Avcısı'nın yorum bölümünde Khaled Hosseini ile Zeruya Şalev'in tarzlarının benzediği yorumu üzerine almıştım bu kitabı ama bu anlamda hayal kırıklığı yarattı bende. Romanda farklı tarz arayanlar tercih edebilir.

Yazarı, Alejandro Gonzalez Inarritu'nun Paramparça Aşklar ve Köpekler, 21 Gram, Üç Defin ve Babil filmlerinin senaristi olarak tanıdım. Öncelikle dili çok sade ve akıcı, hatta son zamanda okuduklarımın en sadesi. Bölümlere ayrılması kitabın okunmasını kolaylaştırıyor. Okunmayı kolaylaştıran bir başka etken de yazı kadakterlerinin büyük ve satırların aralıklı olması. Konu ise akıcı ve sade, ne olduğunu anlamak için kafa patlatmak gerekmiyor. Sanırım Arriaga'nın en önemli özelliği ustalıkla ve kolaylıkla anlatmak istediğini en sade ve anlaşılabilir şekilde yazabilmesi.

Alışılagelmişin dışında bir anlatım tarzıyla yazılmış bir kitap. Klasik tarz romanlardan sıkılanlar için bir teneffüs niyetine okunabilir. Yazarın 2009 Nobel Edebiyat Ödülünü aldığını da düşünürsek bu dönemde okunması gerekenler listesine üst sıralardan giriyor.

Dili akıcı, kurgusu sürükleyici, taşıması kolay, okuması kolay, yazarın içsel anlatımına ek olarak Afgan halkının bize benzerliği de kitabı ilgi çekici ve okunası kılıyor. Bir solukta okudum ve en sevdiğim kitaplar arasına girdi. Ne okuyayım diyen arkadaşlarıma en başta tavsiye ettiğim kitap. Mutlaka okunmalı.