E-Dergi

Yazar, oldukça sert gerçekçi bir anlatım yolunu seçerek romanın kendine has dokusunun oluşmasını sağlamış. Bu anlamda değerlendirecek olursam romanı başarılı buldum.
Toplumun belli bir kesimi tarafından dışlanan karakterleri ve yaşantılarını mahallelerine taşınıp yakından gözlemlemişim gibi geldi.
Ancak hayatımda okuduğum birkaç kitap dışında anlatılanlardan bu kadar rahatsız olduğumu hatırlamıyorum. (Özellikle açıkça söylemek istemediğim bir davranışın anlatıldığı bölüm rahatsız ediciydi.)
Okurken iyi hissetmedim. Tabii ki okuduğumuz her şey bize iyi hissettirmek zorunda olmasa da romanı bitirdikten sonra "Hiç okumasaydım da bir şey kaybetmezdim." diye düşündüm.

Birbirinden farklı özelliklere sahip karakterlerin hepsinin mutsuz olduğunu görüyoruz. Okuduğum; hayatı iş-ev arasında sıkışmış, evliliğinden bıkmış, yalnızlaşıp mutsuzlaşmış, farklı kayıplar vermiş ve zamanın acımasızlığıyla karşılaşmış insan hikayeleriydi.
Bazı karakterler arasında kurulan bağlantıları başarılı buldum. "İçler Dışlar Çarpımı", "Vasati 40 Yaş", "Dün Gece Ansızın" ve "Sessizliği Öldüren Tuzluk" diğer hikayelerden daha çarpıcıydı.

Narsist bir adama duyduğu aşkla yalnızlaşmış başkarakterimiz Şehnaz'ın hem kendi hem de ailesindeki kadınların varoluş mücadelesi anlatılıyor.
Yalnızlık, ölüm, benlik ve aşk gibi önemli temalar üzerinde şekillenen romanı sarsıcı bulmamın başlıca sebebi anlatılanlar üzerinden hayatınızın geçmişini, şu anını ve geleceğini sorgulamanızdır. Romanı okumadan önce Irvin David Yalom'un yazdığı "Aşkın Celladı" kitabını okumuştum. Yalom; insanın yalnız bir varlık olduğunu, ölümün kaçınılmazlığını ve yaşamımızı kendi irademizle biçimlendirdiğimizi ifade ediyordu. Yalnızlaşan, zamanında yanlış insana aşık olan, hayatta izlenecek yolu bulamayan ve ölümden korkan insanlar için Annemin Uyurgezer Geceleri'nde yazılanlar tanıdık gelecektir. Ayfer Tunç aşk hayatlarında yalnızlaşmış, asıl istediklerini gerçekleştirememiş ve çeşitli psikolojik sıkıntılar çekmiş kadın karakterlerimizin güçlü olmakta -olmak zorunda bırakılmakta- ortaklaşmalarının anlatıldığı mükemmel bir roman yazmış.

Başkalarına ait şarkıları seslendirmek yerine  kendi besteleriyle var olma amacı taşıyan Arif'in yaşadığı bunalımlı süreç anlatılıyor. Arif'in işinden ayrılması, yeni bir eve taşınması ve kendisini dış dünyadan soyutlaması müzik kariyerinde özgünlük için verdiği bedeller olarak sıralanıyor. Rüyalarla alakalı betimlemelerde rüyaların var olmasını sağlayan bilinçaltının işlenişi mükemmeldi. Betimlenen rüyaları, romandaki korkutucu unsurları ve rahatlıkla görüntüye dönüşen anlatımı başarılı buldum. Ancak romanın sonunu sevemedim. Yarıda bırakılmış gibi geldi. Anladığım, Arif'in özgün olmak için çıktığı  yolda yaşadığı paranoyaların etkisiyle kişilik bozukluğunun kollarına kendisini bırakmış olmasıdır. Emin olmamakla birlikte "Acaba Arif çoklu kişilik bozukluğu mu yaşıyor?" düşüncesine kapıldım. Türk edebiyatında yazarımız tür olarak dikkate değer bir roman ortaya çıkarmış.

Gelirinin sokak hayvanlarına verilmesi tek olumlu eleştirimdir. Edebi yönden bakılacak olursa değerli bir kitap olduğunu düşünmüyorum.