E-Dergi

Kitap okuyucuyu tehcir'in travmasini yasamis bir yoksul evine sokuyor. Diyarbakirda o zamanki Ermeni/Hristiyan toplulugun hayatini okumak enteresandi.

4 yildiz vermemin sebebi kitabin icinde kullanilan bazi tekniklerden dolayi. Benim gozumu aklimi yoran asiri uzun cumleler vardi. Sanki sadece uzun cumle kurmak istenmis gibi. Ayni teknikle. Okumasi benim icin biraz zaman aldi diyebilirim.

Mahir bu yazilari 20lerin ilk yarisina yazmis. Etkileyici degil demek zor. Acikcasi bendeki anti-marksist dusunceleri saglamlastiran bir kitap oldu.

Devrimci mantalitesini az cok anlamak icin guzel. Mahir bayagi siddet yanlisi. Devrimi yapabilmek belirli sartlar var. Bu durumlarin yerine gelmesi icin herseyi mubah sayan devrimci bi bakis acisi. Lenin, Mao peygamber seviyesinde.

Sonrasinda Ertugrul Kurcu'nun Kizildere sonrasindaki ifadesine rastgeldim. Mahir Cayan'in karakterinin enteresan ifade etmis.

"...... THKP-C davasında Ertuğrul Kürkçü Kızıldere’ye gidişini, “Mahir’e olan sevgisiyle”, Mahir’in “mutlak nüfus sahibi” olmasıyla, “her söylediğinin kanun hükmü mahiyetinde” oluşuyla açıklıyor ve şöyle diyordu"....

Karizmatik, etrafina hukmetmeyi seven ama entellektuel birikimi de yuksek olan bi marksistin saglam bi inancla yazdigi yazilar. Iyi ki okumusum. Artik "Devrim sehitlerimiz Mahirler..." tarzi sozler cok da bi anlam ifade etmiyor.