E-Dergi

Bazı insanlar hayata bir yerden sıkıca tutunur; işine, parasına, unvanına... Bazıları ise sadece yürür. Tıpkı Yusuf Atılgan’ın unutulmaz karakteri Bay C. gibi.
​Aylak Adam, bize modern dünyanın içinde kaybolan, o 'gerçek' bağı arayan insanın hikayesini anlatıyor. C.’nin meşhur bir sorusu vardır: 'Dünyada hepimiz sallantılı, korkuluksuz bir köprüde yürür gibiyiz. Tutunacak bir şey olmadı mı düşer insan.'

'Söylesem tesiri yok, sussam gönül razı değil.' misali, susulan ne varsa bu kitapta yankılanıyor.

Tarık Tufan'ın kaleminden dökülen bu satırlar, modern insanın yalnızlığına tutulmuş en naif fener. Eğer siz de herkesin konuştuğu ama kimsenin birbirini duymadığı bu çağda bir 'anlam' arıyorsanız, Gece Açan Çiçekler tam sizin için.

Emanet Çocuk/ Kalabalık bir ailede 'fazlalık' gibi hisseden küçük bir kızın, bir süreliğine gönderildiği yabancı bir evde ilk kez 'görülmesinin', sevilmesinin ve çiçek açmasının hikayesini okuyorsunuz kitapta.
​Ancak kitabın çevirisi biraz yüzeysel kalmış yani eminim orjinali daha derindir.Bir de ben emanet edilen ailenin hikayesini okumak isterdim biraz detay aradım açıkçası

Dilsizler Bandosu 15 farklı hikâyede, her birimizde yankılanan o 'varoluş sancısını' o kadar derin ve zarif işlemiş ki... Düşünceleri tasvir edişindeki ustalık, sessizliğin aslında ne kadar gürültülü bir bando olabileceğini kanıtlıyor. Kelimelerin derinliğinde kaybolmayı özleyenler mutlaka bu kitaba bir şans vemelisiniz