E-Dergi

Hakan Günday bu kitapta farklı bir kurguya el atmış ve bir gün içerisinde yaşanan ve kökü binlerce yıla yayılan bir konuyu vurgulamış ; satmak. Her sayfası ayrı bir itina ile irdelenmesi gereken bir kitap. Sonu çok etkileyici oldu, ama sonun sırrını da "tokatlanan" karakterin felsefi sözleri biraz ortaya çıkarmıştı. Ve yine en son nokta Hakan Günday'dan ; "Dünya bir tezgâhtır, tezgâhın hangi tarafta olduğuysa ancak ölünce anlaşılır."

Deneme içerikleri 10-15 sene öncesine de ait olsa bu güne uyarladığımızda dahi güncelliğini hâlâ koruyorlar. Ve iktidarlar tersine dönmedikçe de bu böyle devam edecek. Oldukça gülünç örnekler var ve keza aynı şekilde acı betimlemelere de sahip. Klasik Nihat Genç kitabı tabiri yeterli olacaktır. Şöyle bir alıntı yapayım kitaptan, almanız için sebep olsun,
"12 Mart'ta işkence gören oğlunu ziyarete giden bir anne, kapıda kadın polisler tarafından aranır, soyunması istenir, kadın soyunur, göğüslerini açması söylenir. Kadın göğsünü açamaz, utanmasından öte, göğüs ameliyatı geçirmiş, tek göğsüyle utanmaktadır.
Şimdi, bu hikâyeyi, şeriatçı günahtır diye anlatmaz. Muhafazakâr geleneklerimize aykırı diye anlatmaz, ordumuz, hapishaneyi, dolayısıyla memleketi kötü gösteriyor diye anlatmaz... Ama, bu hikâye, bizim annelerimizin hikâyesidir bunu kim anlatacak ?.."

Devrim hiç bu kadar sade ve yalın olmamıştı, ve belki de hiç bu kadar ani vurmamıştı. Bu kadar başarılı bir anlatım ile bu eseri Türk edebiyatına kazandıran Tahsin Yücel´e sonsuz teşekkürler. Kitap boyunca, yaptıkların biraz gereksiz değil mi be Peygamber derken (s.286/Nazım ile olan diyalogları örnek olarak verilebilir), birnevi kendini böylesine harcaman yazık değil mi diye kızarken, kitabın sonunda gözyaşları ile Rahmi Sönmez´in yanında oldum ansızın. Ölüm döşeğinde Fehmi Gülmez´i "ben komünistim" diye haykırttığı sahne çok üstün bir vurguya sahip. Bu ülkede, akşamları pencereden baktığımızda hâlâ güzel bir şeyler görebiliyorsak, bunu Peygamber gibi insanlara borçluyuz ve bunun için kendilerine ne kadar teşekkür etsek az. Mutlaka okumanız gereken bir eser "Peygamberin Son Beş Günü".

Soner Yalçın´ın kaleme aldığı Reis ve Teşkilatın İki Silahşoru karışımı bir kitap. Zaten iki yazarı da simaen birbirine oldukça benzetiyorum ki birçok kişide aynı şeyi söylemekte. İnanılmaz güzel bir dili var kitabın, sürekli bir düşünce ikliminde seyrediyorsunuz. Sadece zaman zaman gazeteci Doğan Sözmen'in iç buhranlarına uyuz olabilirsiniz. Onun dışında gerçek "kukla"nın kim olduğunu anladığınızda çok şaşıracaksınız. Özellikle benim gibi ilk Ahmet Ümit kitabı okuyacak olanlara tavsiye ediyorum.

Kitap için yapılabilecek en kısa tanım "sıcak" demek olacaktır. İçine öyle bir alıyorki kitap sizi, kısacıkta zaten, hemen bitiriyorsunuz. Özellikle "Diş Saati" denemesini şahsi adıma çok beğendim, tebessümle güldüren bir kitap. Ayrıca kitaba ismini veren "Kompile" kelimesinin işlendiği "İrlandalı" denemesi de oldukça başarılı.