E-Dergi

Modern İran edebiyatının en iyi eserlerinden biri. Sadık Hidayet'in bence uzun öykü olarak isimlendirilmesi daha uygun olacak bu eseri Kafkaesk tesirler taşıyor. Ya da Kafka'nın alışageldiğimiz o ironik ve kasvetli havasından bir şeyler taşıyor. Roman baştan sona simgeler ve alegoriler ile belirsizliği öne çıkarıyor. Fakar bu simge ve alegoriler, hatta leit-motivler alışageldiğimiz türden değil ve sıradan okuyucuya anlaşılmaz gelecek türden. Gündelik yaşamdaki bir öykü unsuru bir kalemdan figürü, bir gülüş, bir ihtiyar adam ... Kasvetli olmakla birlikte alkole, keyifvericimaddelere tutkun bir adamın acı öyküsü ve yaşadığı psikozlar ile karmaşık bir yapı seriliyor önümüze. Hayal nerede başlıyor, sanrılar ne zaman bitiyor gerçek olan hangi unsurdur ayırmak oldukça zor. Okurken bol bol not almanızı ve romanı irdeleyerek çözümlemeye gayret etmenizi tavsiye ederim (Ajbek/Özgür)

Rus sosyalist yazarları arasında toplumcu gerçekçiliğin idealist ütopyacılığını aşmış bir yazarın özellikle 2. dünya savaşı sonrası Rusyasını bütün çıplaklığı ve çarpıcılığı ile anlattığı başarılı bir eser. Sade, gerçekçi, çarpıcı. İnek, Çöp Rüzgarı, Dönüş çok güzel hikâyeler. Alelade fakir insanların basitliğindeki derinlik.

Metinlerin dünyasında bir ışık arayanlar için bir deniz feneridir Barthes. Göstergebilimsel açıdan yaklaştığı metinlere yeni zenginlikler kazandırır. Onun eserleri gerçek okuyucusunu bulduğunda okuyucuya yeni ufuklar aralamakla kalmaz, onun okuma ve yazma geçmişini de aydınlatır. Metinsel kuramların çıkmazında yeni çıkmazlara sürüklenen postmodern ve modern edebiyat eserlerinin kuramı açısından da son derece önemli açıklamaları onun cümlelerinde yakalamak mümkündür.

Yeni Tarihselcilik kuramı açısından ele alınabilecek roman tarihi bir fon olarak kullanmıyor. Bu nedenle onu gerçekliğe birebir bağlayanlar yorumlarda da görüldüğü gibi çatışmalar yaşıyor. O, tarihi yeniden kuruyor, yapısını bilerek bozuyor ve yeniden kuruyor. Ancak zaman zaman romanda abartıya kaçılıyor, eh bu da romanın güzelliğini daha güzel öne seriyor.

Hasan Ali Toptaş son eseri Harfler ve Notalar'da "Hikaye kelime kusarak değil, kelime yutarak yazılır" şeklinde bir alıntıya yer veriyor ve hikayeyi gerçekten lüzumsuz ayrıntılardan koparmayı da başarıyor. Ancak bu bildiğimiz anlamda metnin kendi içindeki döngülerden ve tekrarlardan kurtulması değil. Hatta yeri geldiğinde bunlar birer araç olarak kullanılıyor. Yazar, hikayeleri ile yeni ufuklar açıyor, adeta hikayelerin yazım sürevenlerine işaret eden, dış yapının kurallarındaki fazlalıkları dahi yeri geldiğinde araç olarak kullanabilen modern hikayeci kasaba ve köy gibi mekanlarda daha belirgin bir ustalık sergiliyor. Geniş boşluklar hem mekan ham de cümlelerde birer yankı alanı olarak ustaca kullanılırken klasik kurgunun fazlalıkları atılıyor modern hikayede.