E-Dergi

hayatımızı mutlu kılmanın en önemli koşulunun hayallerimizin peşinden koşmamız gerektiğini anlatan bir kitap simyacı. özellikle kutsal dinlere atıfta bulunarak da ayrı bir hava katılmış kitaba. paulo coelho, bir solukta okunabilecek bir masala davet ediyor bizi. bize de bu davete icabet etmek düşüyor.

cengiz han'ın ve moğolların Türk oldukları sanrısı halen gerçek kabul edilen bir yanılgı. moğollar zamanla türkleşmiş ve 4 parçaya ayrılan kollarından sadece çağataylar moğol kalmış diğerleri ise türkleşip müslümanlığı kabul etmişlerdir. bu bağlamda cengiz han'ı Türk lider olarak kabul etmek ne derece doğru olur bilemem, ancak yine de bu bozkırın hakimi 3 önemli liderin tek kitap altında üstelik batılı müellifler tarafından neşredilmesi, kitabı okunur kılan bir olaydır sanırım.

deha bir asker olarak tanıdığımız ve kitaplarda genellikle bu başarılarına yer verdiğimiz atatürk'ün aslında nasıl bir siyasi deha olduğunu da gözler önüne sermesi bakımından önemli bir kitap. atatürk'ün, dönemin siyasi konjonktürüne göre aldığı siyasi tavırlar ve uyguladığı politik yaklaşımlar onun sadece bir asker olmadığını kanıtlar nitelikte olup, kitapın da çıkış noktasını bu konu teşkil ediyor. Ayrıca kitapta Kazım Karabekir, Rauf Orbay gibi kişiler unutulmamış ve kurtuluş mücadelesinde ki önemleri anlatılmaya çalışılmıştır. kısacası; yakın tarihimize ilgi duyan-ki bana göre herkes duymalı-herkesin alıp okuması gereken güzel bir sentez çalışma.

bu kitabı okuduğumda, bazen kendimi sarayda; padişahın karşısında, bazen hamamda; isyan planları yapanların arasında, bazen de eşinin katilinin peşine düşen bir adamın yanında;pazarda koşarken hissettim. osmanlı nın bir dönemine canlı canlı tanık oldum. tarihin, lisede öğrendiğim"3.ahmet zamanında lale devri yaşanmış ve patrona halil ayaklanmasıyla son bulmuştur" gibi olmadığını anladım. nedenlerini öğrendim, halkın içine girdim, saraydan baktım, yaşadım. isyanı gördüm, sarayın çaresizliğini de. yaşadım. yaşattı bunları bana iskender pala. 466 sayfada, beni bir dönemin içine soktu bu usta kalem. gezdirdi osmanlı nın kahvehanelerinde, külhanlarında, lalezarlarında,sarayında.

bir solukta okudum bu kitabı. kurgusu, akıcılığı şahaneydi. okuduğum ender kitaplardandı. belki de bir tarih öğrencisi ve osmanlı hayranı olmamdan kaynaklanıyor kitabı bu kadar sevmem. bilmiyorum. bilmekte istemiyorum zaten. okudum ve hayran kaldım. esase pişmada oldum kitabı buradan almadığım için: iskender pala imzalı bir katre-i matem eminim kütüphanemin baştacı olurdu. neyse, lafı uzatmayayım; alın bu kitabı dostlar. okuyun. bir döneme tanıklık edin. yaşayın.

iskender pala'yı "kıyam"da alkışlıyorum.

Elif Şafak yine o akıcı kalemiyle kelime olup akmış..Çok başarılı bir dille anlatılmış ve olaylar çok iyi kotarılmış.Kurgu çok iyi.Kitap oldukça başarılı.Zaten merak ettiğim bir konu da olduğundan zevkle okudum.Ahmet Ümit'in ve Elif Şafak'ın bu son kitapları sayesinde mevleviliğe sardım ama hadi hayırlısı..