E-Dergi

Sanırım fazla felsefi bakmadan yapılacak en güzel açıklamalar ortaya çıkmış. Bazı noktalarda elbet Teymiyenin eleştirdiği akımlar gibi düşünüyorum ve bazan mutezili bazan sufi bakabiliyorum.
Çok güzel bir baskısı var kitabın. Bence çeviri sanki sadece ilahiyat okuyanlar ya da bu alandan epeyce bir okuma yapmış olanlara yönelik gibi.

İçimizdeki hikayeler belki birikip büyüyor ama biz göremiyoruz. Zweig o hikayeleri sunuyor bize. Durup gözlemleyeceğimiz hikayelerin altını kalınca çiziyor. Mekan ve insan okurun dahil olduğu bir bütünlükle yeni bir kurguya ulaşıyor.

Savaş'ın, uzaklığın, zamanın insanı devşiren başka bir hala sokan ihtişamı...Aşkın, arzunun savşla, zamanla, uzaklıkla sönmesi. Gençlikte yaşanan sosyoekonomik durum zayıflığının verdiği ezilmişlik ve gurur halinin bir burjuva haline evrimi...

İnsan aslında benim gibi bir okursa -bazı şeylerden biraz bilen bir tipse yani-bu tarz eserleri okumaya çekiniyor. Lakin Cemil Meriç o sevecen hoca üslubu ve fikrini bir yere yamamamış saflığıyla olsa gerek her okura bir şeyler öğretebiliyor.

Açıkcası tiyatro türü eserler okumak beni zorluyor gibiydi. En azından Yunan tregedyaları için bu bende böyle bir etki oluşturdu. Lakin pek de beklemediğim şekilde Puşkin'in bu eseri olayın içine insanı daha çok çeken bir okuma sağladı. İktidarın içindeki figürlerin karakterlerin tarzı cisimleşmiş bir oyundan daha canlı kafamızda çizilebildi.