E-Dergi

Tolstoy'un Rus övgülerini geçtiğimizde savaşın kahramanlık öyküleri dışında kalan kısmına işaret edecek bir metni diye düşündürdü. savaşın içinde aciz insanın ahlaki düşüklüklerini, kibir vb. "günah"larını görmenin açilımlarını yapacağımız örneklerin bulunduğu hikayeler...

Dostoyevski'nin ilk eseri olan metin denildiği gibi onun hiçbir zaman vazgeçmediği insanı sevme, acıma düşüncesinin ilk örneği. Çevirmenin tanrı kelimesinde diretmediği bazı durumlar bence metnin özüne daha yakışmış diyebilirim. Zira tanrının kelime olarak o anlamı vermediğini söylemek gerek.

Belki farklı bir Dostoyevski görmek mümkün metinde. Sanırım insanın gençliğindeki fevrilik ve acemiliği ya da kibrinin nasıl sonuçlanacağı üzerine okunabilir. Ya da az biraz Gogolvari bir mizah olarak bakılabilir. Netice bir Dostoyevski karşımızda.

Diyalog, belki de FETÖ'nün lanet bir kelimeye dönüştürdüğü işlerinden birisi. Lakin Müslüman ve Hıristiyanların başka siyasi amaçlara yem olmadan yapmaları gereken bir çalışma olduğuna hala inanmalıyız. Müslamanların müşteşrik alimlerden öğrenebileceği çok şey var. Onların da bizi tanıma ve yaklaşımlarında değiştirilmesi gereken çok nokta var. Watt okunacak müşteşriklerden birisi olarak bu çalışmasısı ile karşımızda.

Antik Yunan İlerlemeci pozitivistlerce put şeklinde sunulurken biraz soğuduk ona karşı. Oysa orada insanlığın seyrine etki eden müthiş zihinlerin var olduğunu görüyoruz. Bu tregedyalar dönemin anlaşılmasına ışık olacak farklı bir pencere gibi.