E-Dergi

"Açlık oyunları"nı beğeni ile okumuştum."Ateşi yakalamak" da aynı beğeniyi kazandırdı bende.Her ikisindede kitap aslında daha heyecenlı olmaya başladı olaylar yeni yeni ortayı çıkıyor kurgu başka bir yöne kayacak derken bir bakıyorsunuz kitap bitmiş siz son sayfayı okuyorsunuz.Bana kalırsa kurgu biraz daha uzayabilir hatta sıkmazdı bile.Ne diyelim yazarımızın tarzıda bu demek.Serinin 3. kitabınıda sabırsızlıkla bekliyor olacağım.

Arkadaşlarımın bir çoğu yazarın iki kitabını okuduktan sonra diğer kitaplarını okumaya gerek görmediler.Ben direndim ve bu kitabıda dahil olmak üzere 5 kitabınıda okudum... Ne mi geçti elime hiç birşey...Keşke bende iki kitapla kalsaymışım.Özellikle kayıp sembolü okumaya başladıktan sonra bitirmek için kendimi zorladım ve roberd artık bu hikayelerden çıkmalı aslında yazar tarzını değiştirene kadar bence bir daha roman yazmamalı....Kitapları daha fazla okunur olmaktan çıktı artık tavsiye bile edilmiyor.

kitabı okuduğum da niye bukadar geç kaldım diye kendime çok kızdım.gerçekten çok güzel ve sürükleyici bir kitap.klasik diye ağır olduğunu düşünenler kitabı okuduktan sonra yanıldıklarını anlayacaklar...

unutulmuş ve hala kullanmakta olduğumuz deyimlerin çıkış noktalarını hikayeleştirerek anlatan bir kitap.bitirdikten sonra kullanmadığım deyimleri kullanır oldum.bir çok deyimin çıkış öyküsünü okurken çok şaşıracaksınız.özellikle hikaye gibi olduğu için akılda kalması kolay oluyor.çocuğu olan ailelere özellikle tavsiye ederim.herkesin okuması lazım.

özellikle akıl hastanesinde geçen romanlardan hoşlananların tek solukta okuyacakları hatta 1 günde bitircekleri güzel bir kitap.intihardan kurtulan bir kızın akıl hastanesinde geçen günlerini ve hayata bağlanışını anlatıyor.tavsiye ederim...