E-Dergi

Çocuklardaki saf iyilik ve kötülüğün işlendiği, iyi bir çocukken toplumun etkisiyle kötüye dönüşme ya da kötüyken iyiliğe yönelme gibi temaları ele alan bir roman. Kitap, bu konuları işlerken çocuklar arasındaki bağların ne kadar ince ve kırılgan olduğunu da anlatıyor. İlk başta çok akıcı olmayan ama okudukça ilgi çeken bir eser.

Dostoyevski'nin Suç ve Cezasından sonra okuduğum en güzel romanlarından biridir. Her iki kitaptaki anlatım tarzı, okuyucuyu romanın içine çekip, bitene kadar büyük bir zevkle okumasını sağlayan mükemmel bir yazım gücüne sahiptir. Karamazov Kardeşlerdeki karakterlerin birbirinden farklılıkları ve bu farklılıkların okuyucuya çok düzgün bir şekilde aktarılması, aktarım sırasında kardeşler arasındaki bağların gerçek hayattaki bağlar kadar güçlü ve net bir şekilde belirtilmesi okurken dikkatimi çekti. Yazarın da dediği gibi, sanırım 4. bölümün başındaki İlyuşa konusu, kitaptan ayrı bir konuymuş gibi okunabilir. Ancak genel olarak kardeşler arasındaki durumlar ve onların sevgilileriyle yaşadıkları olaylar gerçekten okumaya değer. Kitap, insanların bu durumlar karşısında nasıl davrandıklarını en açık ve güzel bir dille okuyucuya sunmaktadır.

Kitabın ismi gibi, aile arasında bile söylenmeyecek şeyleri içimize atarak, herkesin kendi bakış açısından anlatıldığı ve günümüze uyarlanarak aktarıldığı için çok anlamlı bir kitap oluşmuştur. Emin'in, Ethem'in, Ekrem'in ve diğer karakterlerin olaylara kendi bakış açılarıyla yaklaşıp, gerçeği öğrendiğimizde aslında söyleyemediklerimizin, bazen aile bireylerini ve çevremizdeki insanları bir arada tutan bir bağ gibi olduğunu fark ederiz. Kitapta anlatıldığı gibi, her insanın çevresindekilere söyleyemediği, kendi içinde yorumladığı durumlar vardır. Kitabı okuyanlar, tıpkı Emin, Ethem, Ekrem ve diğer karakterler gibi, benzer şeyleri yaşadıklarını ve aynı duyguları kimseyle paylaşamadıklarını hissedeceklerdir.

İki Şehrin Hikayesi, yazarın akıcı diliyle okuyucunun ilgisini çeken ve bir nebze de olsa merak uyandıran bir kitap olarak öne çıkmaktadır. Ancak olay örgüsü basit kalmakta ve okuyucunun olayları önceden tahmin etme olasılığı yüksek olmaktadır. Romanda yer alan karakter sayısı, hikayenin geçtiği dönem ve büyük bir devrimi anlatması açısından yeterince derinlemesine işlenmemiştir. Yazarın oluşturduğu karakterlerden yalnızca doktorun ruhsal sıkıntısı diğerlerine göre daha iyi anlatılmış; bu da roman boyunca ve sonrasında benim açımdan akılda kalan tek karakter olmasına neden olmuştur. Kitabı okumak isteyenlere öneririm, ancak çok büyük bir beklentiye girmemelerini tavsiye ederim.

1982 Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanan bu roman, okuyucuyu hikayelerin içine çekmesi ve her karakterin kendine özgü hikayesini ayrıntılı bir şekilde anlatmasıyla mutlaka okunması gereken bir kitaptır. Karakterlerin özenle oluşturulması ve hayatlarının, birbirlerinin yaşamlarını etkileyen olaylarla iç içe geçmesi takdire şayan. İsimleri karıştırmak çok normal, çünkü bazıları birbirine çok benziyor; ancak kitabın 10. sayfasındaki soy ağacı, karakterleri ayırt etmenize yardımcı olacaktır. Kesinlikle tavsiye ederim.