E-Dergi

Kalpten taşıp satırlara dökülmüş duygular, düşünceler. Gönülden süzülüp demlenen dizeler. Duru bir dil, kolay bir söyleyiş.

Yazar kısa kısa başlıklar altında anılarını anlatmış. Yarım asırlık deneyim, bazen gülümseten, çokça düşündüren hayat kareleri. Annesinden, büyüklerinden dinlediklerini de hesaba katarsak bu süre bir asrı da aşabilir. Yazar, dikkatli, çalışkan, titiz, iyi bir insan olarak canlandı gözümde. Olaylara ışık tutan yaklaşımlar, tespitler; zamana ayna tutan anılar... Kalemine bereket Ali Rıza Bey.

Ramazan ve pandemi günlerinde 15 adımlık balkonumda volta atarak okudum. Mırıldanarak... Karşı evin balkonlarından gören olduysa belki divane mi bu demişlerdir. Ne yapayım "alçak sesle ve divanece okumak" iyi geliyordu. Sağ olasın yaşlı şair.

Bazen birkaç satırlık şiirde bir roman okuduğunuz olur. Mesela Zafer Adam şöyle demiş:
"Olmuştur,
Canlı birinin kapıyı çekip gittiği
Ve ölü evine döndüğünüz!"
Bunun gibi epey dize var kitapta, bir de sayfalar boyu duygulu bir yüreğin atışını hissediyorsunuz.

Çocukluğa bakış, o eski saf, temiz günlerden unutulmaz kareler etkiledi en çok beni. Kırık leblebiler, pamuk tarlasında çocuk işçiler, ayakkabı boyacısı, kaç kat merdiveni tırmanan simitçi çocuk... Bir de yolda arabaya alınan gariban amcalarla edilen muhabbetler.