E-Dergi

Roman, Kuveyt’te petrol öncesi dönemi anlamak açısından değerli bir okuma sunuyor. Çevirisi sade ve akıcı. Özel isimlerin Arapça biçimlerinin korunması isabetli bir tercih. Ancak yer yer, örneğin “sahil” yerine “şati” kelimesinin kullanılması, okuma akışını zorlayabiliyor.

Öykünün, bedevi bir çocuğunun denize düştüğü sahnede doruğa ulaşan kurgusu, gemicilik terimlerinin doğru anlaşılmasına dayanıyor. “Garandi direği”, “mayistra”, “lostrom” gibi teknik ifadelerin anlamı, olay örgüsünü kavramak açısından kritik. Bu nedenle, okurun metinden kopmaması için bu tür terimlere açıklayıcı editör notları eklenmesi yerinde olurdu.

Tıpkı kaptanı olduğunuz bir geminin su alabileceği gibi insanın hayat gemisi de beklenmedik bir anda su alabilir.

Kitap, adeta ülkemiz yayın dünyasının bir röntgenini çekiyor. Eser eleştirisi ve değerlendirmesi elbette akademisyenlerin işi olabilir; ancak burada, bir kitapseverin titizliğinin ne kadar derinleşebileceğini de görüyoruz. Üstelik bu, ancak ciddi bir emek ve dikkatle ulaşılabilecek türden ayrıntılarla ortaya konmuş. Örneğin, kitabın sonlarında yer alan Borges’in İbn Rüşd’ün Arayışı hikâyesinde geçen kör ve göz kusurları olan Arap dilbilimcilerin açıklanması, bu titiz yaklaşımın somut bir örneği.

Ülkemizde daha önce Alm ve İng’den yapılan çeviriler, çeşitli eksiklikler barındırıyordu. Bu bakımdan, Türkçeye yapılan son aktarımda doğrudan nitelikli Almanca edisyondan yararlanılması isabetli bir tercih olmuş. Almanca edisyondaki ed. notları ile Weber’in kendi metin ve dipnotlarına düşülen açıklamaların, okurda kafa karışıklığını önlemek amacıyla sonnotlara taşındığı belirtilmiş. Ancak, editöryal açıdan bunun başarılı olduğunu söylemek güç. 776 sayfalık roman boyutundaki kitap hem hacimli hem de elde tutması zor. Özellikle nüsha farklılıklarına ve Alman editör notlarına değinen açıklamalar, sayfa kenarlarında haşiye biçiminde verilseydi okur açısından çok daha kullanışlı olurdu.Mütercim, Almanya doğumlu olması ve sosyoloji alanında akademik çalışmalar yapmış bulunması sayesinde alan terminolojisine hâkim görünüyor. Metin genel olarak akıcı. İncil’den yapılan çevirilerde, dini üslubun korunmuş olması olumlu bir tercih.