E-Dergi

Yarı otobiyografik yazar -editör ilişkisi , arkadaşlığı , çatışması, tamamlayıcılığı üzerine yarı bulanık bir anlatı

Editör önemli , yazara kattıkları; iyi editörün yazarı bambaşka bir seviyeye taşıması kesinlikle gözden kaçmaması gereken bir husus. (Bu da benden)

Karios…doğru zaman, fırsat…

Kim kimin için fırsat Hans mı Katharina mı?

Manipülasyon, duygusal ve psikolojik şiddet, hükmetme duygusu…

Yaşlı bir adamın genç bir kadına/genç bir kadının yaşlı (!) bir adama duyduğu aşk… her şey bu kadar basit mi diyeceğim; uzatılmış sünmüş baştaki hareketin sonuna taşınmadığı bir anlatı…

Doğu/batı Alman tarihi ile birlikte süren anlatıda Berlin duvarının yıkılışı, ekonomik , toplumsal ve siyasi durum, kısıtlı bir eleştiri söz konusu.

Gelelim aşka, her iki tarafın da sadık olduğu söylemeyeceği gibi bir tarafın evli olması da aşkı cazip( !) hale mi getiriyor

Velhasıl küçük güzel ayrıntılar var ama genel olarak booker ödüllü kitapların o uzatılmışlığı bu eserde de var.

İlişki basit değil ama anlatı sanki onu bilerek basitleştirmiş gibi .

Velhasıl öyle işte

Kız
Anne ve sevgilileri
Baba altı kadın ve dokuz çocuk
Hammars.
Kurallar , dakiklik.
Zamana bağlı kalmayan kronolojik olarak ilerlemeyen ama seni yormayan blr anlatı. Devamını okur muyum bilmem ( üç kitapmış)
Babanın ölümü /cenaze günü ve merasim adetleri … ayrıntı… vs vs
Ülkelerarası dağınık yerleşik haller!
Bitmeyen ve bitmeyecek duygusal haller.
Aitlik mi ait olmamak mı?


Kötü diyemem ama of be dedirtmedi. .

Kesinlikle efsanevi bir kitap , ama herkese hitap eden ve okuyacağı bir kitap değil. Elinize aldığınızda bırakamayacağınız fakat sıkıldığınızı da hissettiğiniz sizi değişik hislere boğan bir kitap Yazar okuru dinlene dinlene döven bir üst sikletten boksör gibi. Okur mu yazar mı ya da her ikisi de mi kafayı kırmış bilemedim. Kısacık bir romanda benim hissettiklerim bunlar. Ama tekrar söylüyorum, herkes her kitabı okuyamaz :) okumamalı…

Yaş değişince, zaman geçince okuma ve okuduğunu anlama, okuduklarından çıkarım yapma da değişiyor , Hayri İrdal’ı gülünecek ortama ayak uyduramayan düz falan şekilsiz bir karakter gibi düşünmüştüm önceki okuduğumda. Bahtsız ama çabasız , ama AHT derinlikli okununca işin sadece öyle olmadığı , birey , toplum , değişim ,modernleşme, batılılaşma , doğuda kalma üzerine daha fazla düşünmeye sevk ediyor ,bir romandan daha çok sanki devir panaroması. Ya Saatleri Ayarlama Enstitüsü kâğıt üzerinde var olan ama aslında işlevsiz olan tüm her şey gibi ! Hem içe dönük sorgulamalar, hem dış etmenler bireyin zayıf karakterindeki etkisi … öyle çok yazacak şey var ki. Derin bir melankoli varmış gibi ama aslında Tanpınar ironisinin kafamıza kafamıza vurması demem o ki asla göstermelik okunacak bir roman değil . Halit Ayarcı ve diğer karakterler de derin derin incelenmeli ama böyle kısacık yorumlarda değil tabii…