E-Dergi

Yaşamda bazı günler vardır ki ; o günleri hiç yaşamamış olmayı istersin; bazı anlar vardır ki iyi ki yaşamışım dersin . Bugün azıcık kitabın adına bağlantılı fakat kitaptan bağımsız yazmak istiyorum ,yazmayı çok seviyorum ama hep kurşun kalemle .. Hatam olduğunda silebileyim diye... Bu özelliğimi çok iyi bilen çok sevdiğim bir "dostum" dan hediye kalemim... "O" benim hayatımda iyi ki var dediklerimden... Hayata anlam katan insanlardan... Aynı yelkenlide iken aynı rotayı takip ediyorduk ; şimdi "O " yelkenini mutlulukların doldurduğu farklı bir rota da yoluna devam edecek ... Ama denizimiz aynı Deniz yüreğimiz bir... Hadi "Kaptan" yolun açık olsun...

İnanılmaz akıcılıkta ve muazzam bir anlatı tarzına sahip , son zamanlarda beni en çok etkileyen kitap @kumtefrikalari . Muhtelif evhamlar kitabını da okumuştum @parantezler ‘in ama bu kitap bitmesin diye araya kitaplar aldım. Nereden alıp nereye savuruyor, anlatının içine okuru sokup, sadece okumayın yaşayın demiş , her şeyi iliklerinize kadar hissetmelisiniz der gibi yazmış, anlatmış...İlk roman ibaresine inanası gelmiyor insanın. Kah bir kum tanesine kah bir hayale kah bir hayal kırıklığına bırakabilirsiniz kendinizi... incecik dostluk sızıntılarında, yalnız ölümlerde kendinizi kaybedebilirsiniz ama kitabı okumaktan vazgeçemezsiniz... iyi ki okudum... kaleminize sağlık @parantezler

Doğru olanı anlatmak kolay doğru olanı yaşamak zor…

“Ben gördüm çok sıkı kurs, aldım amirlerimden terbiye, hem da takdirname!” Defalarca tekrar edilen cümle…

Bizim Don Kişotumuz Bekçi Murtaza

Yeldeğirmenlerine karşı değil belki ama toplumdaki düzensizlik , suç ahlaksızlık gibi yanlışlara karşı savaşırken (!) Kara mizah unsuru kitap boyunca okuru yalnız bırakmıyor .

Adalet, hakkını alma , hukuk güçlü olanın insiyatifine bırakılamayacak kadar “steril” kavramlar , eserde de bu gözler önüne seriliyor.

Romanda geçen bir cümle daha “ Yukarıda Allah; Ankara’da Devlet, hem de Hükümet; Burada da ben!” Haddinden fazla güç sahibi olduğunu zannetmek…

Velhasıl öyle çok yönüyle toplumu , insanları,adaleti anlatmış ki olay Bekçi Murtaza’yı aşmış…

Okuyun okutun…

Geçmişin yükünü taşımak ne zor. Nefret mi korkuyu doğurur yoksa korku mu nefreti tetikler?

Babasını bırakıp giden “terk eden “ bir oğulun yıllar sonra kendisi gibi terk edilmesin diye kendi kaçışının başlangıç noktasına oğlu ve oğlanın annesini getirmesi ve onları zorla orada alıkoymasından mütevellit gibi gözükse de derin bir hesaplaşma…

Baba figürünün karmaşıklığı ve “Eril” baskınlığı. Anne figürünün baba figürünün altında ezilmesine rağmen. “Adamın oğluna “ verdiği şefkat ve özen…

İsimleri olmayan fakat cisimlerine ruh giydirilmiş karakterler . Sadece iki isim geçiyor kitapta .

Roman belli bir yere kadar oldukça ağır akıyor. , sonlara doğru onca gerilimin heyecanı harekete geçiyor ve hızlanıyor bilin istedim

Mutlu haftalar olsun…

Öyle güzel bir kitap okudum ki … herkesin hatıralarını canlandıracak, geçmişine götürecek :) bilmeyenler olabilir tabi yaşıtlarıma tel dolabı mahalle arasında ağaçlara kurulan salıncağı hatırlatacak :) yöreye özgü bazı terimlerle gülümsetecek ama en çok kaybettiklerimizi gözümüzün önüne zihnimizin berraklığına taşıyacak harika bir anlatı

Namrun yaylası öyle güzel bir yaşam alanı olmuş ki yazara kesinlikle güzel hatıralar biriktirmiş

Ruhunuzu dinlendirecek bir kitap okumak isteseniz bir cızzak sizi hayallerinize ulaştırır .Zevzek tepesinde sizi bir dostunuz bekler

Kalemine sağlık @nerminsaybasili