E-Dergi

“Hitchcock’vari polisiyeyi Kafkaesk mizahla birleştiren bir serüven.”

Güzel bir kitap, hani yolculukta falan okunur. Rahat … konusu itibariyle politik, işleyişi ile zayi olmuş mizahi bir yön , yarım kalmış bir can acıtma; belki de tam olarak işlenememiş bir hak yeme . Kimsenin yerinde olmak istemeyeceği bir adam, sahipsiz yersiz yurtsuz ve yolcu… ve en sonunda her şeyi kayıp… kaderin acımasızlığından kurtulmanın bazen çaresi
yok…Allah böyle şeyler yaşatmasın bize

“Pervaneye “Niçin ateşe kendini atıyorsun ?” Diye sorulabilir miydi? O buraya gelmişti. İradesinden daha kuvvetli bir duygu onu buraya sürüklemişti !”

Değişik isimlerle değişik senaryolar ile sayısız kere izlemişizdir belki de Fosforlu’yu . Benim bile hemen gözümün önüne sahneler düşüveriyor konuşması ,tavrı ile en iyi yansıtılan karakterlerden biridir Fosforlu Cevriye kavuşamayan aşık, özgürlüğüne düşkün , kaldırımda bitmiş bir çiçek ve dostları… Suat Derviş gibi üst tabakadan bir kadının. Fosforlu gibi bir karakteri yazması gözlem yeteneğinin gücünü ortaya koyuyor. Suat Derviş’in de bir yıl hapiste kalması, eşinin kaçak hayatı yaşaması ile Fosforlu ile ortak yönü… Okurken çok eğlendim aynı zamanda nasıl hayatlar var diye düşündüm!

“Gözlerinden bellidir Cevriye
Sende karasevda var”

Ah Fosforlu…

Matruşka

“İçimizden çıkan ve içimizde kaybolan “

Musa
“Şair, nereden geldiği belirsiz, evini ailesini bırakmış, Efsun’a aşık”

Adnan
“En belirsiz ve ne olduğu belirsiz karakter, akılcı ama aslında deli “

Hülya
“Annesini babası öldürmüş,Matruşka’nın nüfustaki annesi , müptezel ve hayatını kazanmak için bedenini kullanıyor”

Efsun Abla
“ Tüm bu hikayeyi yazan o sanırım, durup durup delice ama fantastik laflar ediyor, aşığı onu satamasın diye bacaklarını kesmiş, kırların Hatçe’sinin kızı “

Efsun abla söyledikçe büyüyor “Kölelerin kalbi inşa ettikleri şehre hep derin bir nefretle dolarmış. O yüzden bu dünyada mutlu şehir yoktur Musa”

“Ben derim şair.Hayat aslen bir komedidir!”
Hepsi birer şair fakat hayatın acımasız şiirini yazmakta ustalar. Kahvehaneden sokaklara oradan da terkedilmiş bir eve hayat verme, değişik bir hal.

“Annelerin yanında uyumak bütün çocukların hakkıydı”

Kaybettim fakat biliyorum , ben sakladım onu en çok da yüreğime. Ulaşamadım , engellerim vardı fırsatını buldum ve anlamımı yeniden kazandım.

Öyle yükseliyordu ki anlatı bazı bölümlerde, gerçek ile hayal karışıyor Türker Ayyıldız ne yaptın diye kendi kendime söyleniyordum.

Kesinlikle iyi bir metin, daha önce iki kitabını okumuş ve çok sevmiştim bu kitabı ile de şaşırtmadı…

İnanılmaz… Her şey Müzik… Öyle ki opera denince tüyleri diken diken olan ben kitabı okurken Figaro’nun düğünü operasını dinledim.

Değişik bir lezzet… Müziğin iyileştirici gücü mü, müziğin aşka olan yoldaşlığı mı? Bilemedim … Bildiğim bir şey var ki çok etkileyici bir kitap okudum…

Kesinlikle okunmalı…