E-Dergi

Başka zamanın çocukları... Meryem, İrfan ve Cemal...

Türkiye'nin toplumsal sorunlarını üç karakterin yaşamı üzerinden inceleyen Livaneli, sosyolojik ve psikolojik tespitleriyle günümüze değin uzanan yakın tarihimizin kozmopolit yapısını ele alıyor.

"Mutluluk" eserde uzun süren bir arayış... Bu uğurda yol alan karakterler uzak coğrafyalarına karşın birbirlerine denk geldiklerinde kitabın kapağında yazan "İnsan insanın zehrini alır." sözü belki de değer kazanabilir.

Geç Ortaçağ... Kan ve gözyaşı... Sefalet, esaret ve cehalet...

Bir günde zenginleşebilen, bir anda köle durumuna düşebilecek kadar yoksul kalan insanlar. Dikey ve yatay hareketliliğin oldukça fazla olduğu Akdeniz coğrafyasında konjonktüre göre inançlarını değiştirmek zorunda kalan çaresiz kullar.

Maalouf, kendine has üslubuyla Granadalı bir Müslümanın penceresinden esrarengiz ve çarpıcı bir Ortaçağ portresi çiziyor.

Y kuşağı bir öğretmenin eğitim hayatına dair anekdotları...

Can çekişen bir eğitim sistemi ve bambaşka şartlarda büyüyen nesiller...

Üniversite yıllarında okumaya başladığım Amin Maalouf'un benim için 7. eseri.

Önceki kitaplarından farklı, yarı distopik olarak lanse edilen eserde gezegenimizin bizzat yerlileri tarafından bir yok oluşa gidişinin bilim-kurgu filmlerinden çokça tanıdığımız yabancılar tarafından engellenmesi öykülenmiş.

Geçmişte ölüm düğmelerine basabilecek parmak sayısı oldukça az ve bunu yapabilecek insanlar gelecek nesli düşünen siyasetçilerdi. Günümüzdeyse insanlığı yok edebilecek araçlar daha fazla ve sorumsuz ellerin idaresinde. Ancak romanda bunu engelleyebilecek "dış güç" var. Dostumuz olmak istiyorlar ama bir şartları var:
Tek düşmanımız ölüm olacak.

Peki biz buna hazır mıyız?

Benim için tarihle iç içe geçmiş romanlar kategorisinde... Oldukça sürükleyici ve insanı içine çeken bir roman. Yazar, yakın tarihimizden hareketle ansızın başrol olabileceğimiz olaylar silsilesinden bahsediyor. Bir yanda politik gerçeklik bir yanda o gerçeklik içinde nefes almaya çalışan insanlar...
Geçmişten günümüze olayları sorgulamamızı ve eleştirmemizi sağlayan yazar kanımca temelde iki ayrımdan bahsetmiş: iyi ve kötü insan. Gerisiyse sadece teferruat.

Serenad eşliğinde bu satırları yazarken yazarın diğer eserlerini okumayı ve Max ile Nadia'nın sonsuz aşkını düşlüyorum.