E-Dergi

Kenan, semiramis ve sadonun hikayesi

Tam bir yeşilçam filmi tadında
Aralara karışan musiki parçalarıyla sayfalar yıllar arasında bir gezinti

Hayat ,bir kadermiş kader, kaderin içinde binbir türlü keder

Evlatlar, babalarının kaderini mi yaşar?

Aşkı geç bulanlar,onu kaybedince bir daha iflal olmuyorlar, oradan oraya savrulurken kendilerini bir sona taşıyorlar

Hayat bu savrula savrula mı düzlüğe çıkılır

Hayat bu sadoya 3 acıyı birden yaşattı ayrılıkları, ölümleri gösterdi durdu

Sadoyu büyüten, hayatı birlikte yürüyen bir kenan var, sonunda evladına kavuşup, kavuşamayan semiramis

Kenan sevdi sevdi çok sevdi
Sado sevdi sevdi güzel sevdi(şefika)

Hayat yanlış tercihleri affetmiyor

Feribeyi tanıyın, şimdiye kadar kendine sustuğu şeyleri bir ayrılık sonrası, ne yapacağını bilmez haldeyken mimle (mazi imha merkezinde ) birlikte dersler alıyor ,biz de adım adım takip ediyoruz onu sonunda bir haller oluyor güzel haller

Unutma dersleri değil tüm bunlar yaşama dersleri

Önce ilk ders hatırla yaşadığını, yaşadıklarını hatırla, sonra yasını yaşa, sonra söylemedikleri ni söyleyeceksin mektupla, barışacaksın bir güzel tüm yaşananları mesul tuttuklarınla, yüzleşmeler, hesaplaşmalar yaşıyacaksın ertelemeden, sonrası geleceğe bakmak umutla bakmak her şeye rağmen

Yazarın okuduğum ilk eseri. Aleni bir sır vermek gerekirse, yazarı da, anlatımını da çok beğeneceksiniz, çok çeşitli hikayeler, hayatın içinden satır araları, gözlemler size bir yerden tanıdık da gelecek eminim. Ustalıkla kurulmuş cümleler, samimi üslup, kahramanlarıyla kahraman olan yazar. Hikaye bitişleri de aynı naiflikte, bir dokunuşla son buluyor. Hikayelerde kimi zaman yazarı da görüyoruz. Eleştiri ve bakış açısını kendine haslıkla dile getiren bir yazar var karşımızda. Eserini oğlu Ali Çokum' a ithaf ediyor. Sevgiyle diktiğimiz ağaç kurumasın diyerek.
15 öyküye yer verilen eser 136 sayfaya güzelce yedirilmiş hikayelerden oluşuyor. İlk öykü esere ismini veren Gece Kuşu Uzun Öter hikayesiyle başlıyor. Arka kapak yazısında da bu hikayeden bir alıntıya yer veriliyor.
"İnsan asıl gece düşünmeye başlıyordu. Onun dışında gündüz kitle halinde yaşayan insanoğlu düşünmüyor, olması gerekenleri yaşıyordu."

Karabibik eserine, edebiyat derslerinden bir aşinalığımız vardı, ilk köy romanı diye kodlamıştık hafızalara, sınav kağıtlarına cevap olarak iliştirmiştik birde. Alıp okumak aklımızdan gelmedi o zamanlar. Ne anlatılıyor ilgisini bile duymadık hey gidi hey. Şimdiye gelecek olursak. Güzeldi. Değerliydi kitap, Yazarın anlatışı hoştu.

Elimizdeki bir roman yok. Gözümüz korkmasın. 3 öykü, 3 kahraman, yazarın deyişiyle kendi vicdanlarından konuşan, değer yargılarını, gerçekliklerini yansıtan olaylar, hikayeler var, yazar kendi yazma nedeninden bahsetmiş, kahramanlara müdahale etmedim, nasıl olması gerekiyorsa öyle davrandılar ve bir arkadaşının başından geçen maceraya öyküde yer veriyor tüm gerçekliği, yargılanmaması gereken haliyle. Yazar, açıklamak zorunda hissettiği durumlara ilk sayfada, hikaye başında yer vermiş ayırmış

Oktay Akbal'ın dostlarından, yaşantısından, düşünce yapısından, tanıdığı ve değer verdiği yazar dostlarından, dostlarından bahsettiği, onların her anlarında da yanlarında olan duruşu,dönemin getirdiği sürgünler, zorluklar, kendi inanç ve düşünce yapısını kararlıkla sürdüren çalışkan ve dönemine de geleceğe de değer katan güzel insanları, anılar penceresinden çıkarıp onları, yaşananları, bize anlatması, yazarın dili de, üslubu da, gerçekçi bakış açısıda, itirazları da, umutları da bize bir güzel aksetti, şairlere de şiirlere de bol bol yer vermiş, bizleri onlarla tanıştırmak istemiş, bir çok biyografiye, yaşantıya bizde ortak olduk