E-Dergi

Gabriel Garcia Marquez’in büyülü kaleminden çıkan, insanın kaderiyle, yalnızlığıyla ve geçmişiyle hesaplaşmasını anlatan eşsiz bir roman. Bir ailenin kuşaklar boyu süren yalnızlık döngüsünü işlerken, aslında her insanın içinde taşıdığı o derin boşluğu hatırlatıyor.

Büyülü gerçekçilikle örülü bu dünyada, zaman kavramı kayboluyor, karakterler yalnızlıklarıyla yüzleşiyor ve biz de kendi iç yolculuğumuza çıkıyoruz.

Bazı kitaplar okunmaz, yaşanır. İşte bu da onlardan biri

hic tahmin etmedigim bir son cok güzel mutlaka okuyun bakış acınıza bir şeyler mutlaka katar :)

Büyüklere biraz hoşgörüyle yaklaşmak gerek… Beni en çok etkileyen cümle bu oldu. Elbette bu kitap üzerine sayfalarca yazı yazılabilir. Fakat ben özellikle bu cümleye değinmek istedim. Zaten kitapla ilgili güzel yorumlar yapılmış.

Anladım ki büyük olmak, küçük kalmayı unutturuyor. Öyle ya… Bizler bir çocuğun hayal dünyasını anlayamayacak kadar büyüdük. Bütün mesele de bu zaten. Küçükken büyüklerin yaptığı birçok şeyi saçma bulurdum, şimdi bakıyorum, ben de ara ara onları taklit eder olmuşum.

Bir çiçeği büyüten sevgi, insanı değiştirmez mi sanıyorsun?
İşte bu kitap, insana tam da bunu hatırlatıyor. Sevgi, inanç ve o masum bakış… Bazen kaybolduğumuzu sandığımız anda aslında içimizde hâlâ yaşayan o küçük çocuğun sesini duyuruyor.

Büyümek böyle bir şeymiş demek…
Ve bütün mesele bu.

Sohbet tadında kendinizi iyi hissettirecek, rehber niteliğinde güzel bir eser ortaya koymuş yazar. Bazen okumaya başlamadan önce kitabın ismi bile insana huzur verir. Yazar ile sohbet eder gibi terapi yapıyorsunuz, aslında gözünüzden kaçan değerli olguları bile görmenizi sağlıyor, okuduğunuz çoğu satır. Kişisel gelişimle ilgileniyorsanız kesinlikle okunması gereken bir kitap. Çok samimi ve açık bir anlatım var. Kendinizi tanıyınız, şahlıyor. Umut dolu kitaplara, keyifli okumalara…

Büyüklere biraz hoşgörüyle yaklaşmak gerek… Beni en çok etkileyen cümle bu oldu. Elbette bu kitap üzerine sayfalarca yazı yazılabilir. Fakat ben özellikle bu cümleye değinmek istedim. Zaten kitapla ilgili güzel yorumlar yapılmış.

Anladım ki büyük olmak, küçük kalmayı unutturuyor. Öyle ya… Bizler bir çocuğun hayal dünyasını anlayamayacak kadar büyüdük. Bütün mesele de bu zaten. Küçükken büyüklerin yaptığı birçok şeyi saçma bulurdum, şimdi bakıyorum, ben de ara ara onları taklit eder olmuşum.

Bir çiçeği büyüten sevgi, insanı değiştirmez mi sanıyorsun?
İşte bu kitap, insana tam da bunu hatırlatıyor. Sevgi, inanç ve o masum bakış… Bazen kaybolduğumuzu sandığımız anda aslında içimizde hâlâ yaşayan o küçük çocuğun sesini duyuruyor.

Büyümek böyle bir şeymiş demek…
Ve bütün mesele bu.

Teşekkür ederim Antoine de Saint-Exupéry…
Beni küçülttüğün, bana o masum bakışı tekrar hatırlattığın için.