E-Dergi

Özetle; Ms 711 de arapların emevi sülalesi valileri aracılığı ile iber yarımadası üzerinden islam kültürünü kuzeybatı afrikadan avrupaya taşıma gayretleri daha sonra endülüs emevi halifeleri, mağrib berberi emirlikleri ile devam ettirilmiş ve fakat bugünkü ispanyolların ataları vizigotların oluşturdukları hıristiyan krallıkların, papalık ve avrupa hıristiyan devletlerinden aldıkları yardımlar ile bu saldırıya gösterdikleri kollektif direnç sayesinde endülüsteki (iber yarımadasındaki) müslüman arap ve berberi varlığı 1492 yılında sonlandırılmış. Müellif kitabında bu tarihi olayları kronolojik olarak zamanın tarihçilerine dayanarak detaylarıyla anlatmış ve siyasi, sosyo kültürel sonuçlarını yorumlamış ancak bu tarihin son 250 yıllık dönemini içeren şehir devleti gırnata (granada) emirliği tarihini önemsiz bulmuş olacak ki fazla üzerinde durmamış. Müellifin anlatım üslubu akıcı ve anlaşılır, ancak eserin de zamanın haritalarına yer vermemesi en büyük eksiklik.

isimlerine bakarak eski yunanlı diyebileceğimiz 3 saka kökenli filozofun dönemlerinde eski yunan ve latin coğrafyasında yerleşerek nasıl saygı duyulan birer kişilik olduklarını (heykelleri dikilecek kadar) ve zamanın diğer filozofları ile olan arkadaşlık, hoca talebe ilişkilerini bu kitapta ayrıntıları ile bulabilirsiniz

zerdüşt kendisine kitap innmiş bir peygamber mi yoksa kuran da adı geçen zülkarneyn mi ilginç bir araştırma inceleme.

Bu kitabı yani Babürlüler sülalesinin hindustan da ( biz bugünlerde ne hikmetse hindistan diyoruz!) kurdukları imparatorluğu okuduğunuzda dejavu olacaksınız. Çünkü anadoluda Osman bey sülalesinin öncülüğünde oluşturulan devlet ve imparatorluk prosedürünün hemen hemen aynısını süreç olarak biraz kısasınını babürlüler hindustanda gerçekleştirmişler. Küçük beylikten (iktadan) imparatorluğa gidiş osmanlıda olduğu gibi yükseliş, duraklama ve gerileme dönenlerini şahlarının kabiliyetleri çerçevesinde yaşamışlar. Ve malesef çağa ayak uyduramayan yada sermayesini tüketmiş osmalı gibi babür imparatorluğu da ingilizler tarafından yıkılmıştır. Müellif akıcı bir uslupla şahlar üzerinden babürlü tarihini hem kronolojik hem toplumsal yansımaları ile aktarmıştır.

1370-1510 yılları arasında genellikle bugünkü doğu anadolu, iran, ırak,suriye, özbekistan, türkmenistan, pakistan, afganistan ve kafkas cofrafyasında hüküm sürmüş, türkleşmiş müslüman moğol çağatay ve ilhanlı devletleri devamı bir hanedanın taht ve hakimiyet hikayesi diyebiliriz. Müellif kronolojik siyasi tarih yanında timurluların toplum yaşamına ve sanatına olan etkilerini de detaylarıyla anlatmış. Önemli bir husus olarak bu kitaptan Timur un batıda osmanlılarla ve kuzeyde altınorda devleti ile yaptığı ve kazandığı ama semeresini görmediği luzumsuz savaşlar neticesi tarihin seyrini türkler aleyhine bozduğunu, anadoluda ve avrupada osmanlıları 50 yıl duraklattığını, rusların avrupada ve asyadaki türk yurtlarını işgal etmesine önayak olduğunu öğreniyoruz. Tarihin başka bir cilvesi ise altın orda ardılı özbeklerin timur imparatorluğunu yıkmasıdır.