E-Dergi

Zehra Nesrin İnankul'un değerlendirmesinden bir bölüm:
Hislerin Bürokrasisine Karşı Bir Anlatı:

His İşleri Bakanlığı, duyguların devlet eliyle kodlandığı, arşivlendiği ve gerektiğinde silindiği bir zihinsel rejimi temsil eder bu kurum. Joyce’un bilinçakışı nasıl bireysel deneyimin kolektif bir dille yeniden inşasıysa, burada da duygu –özellikle de anlatılamayan, kategorize edilemeyen duygu– bürokratik bir karşıtlık içinde çözülür. Metnin okurla kurduğu bu alışılmadık ilişki, alımlama estetiği açısından da ele alınmaya değer. Okur, tanıdığı hiçbir anlatı formuna yaslanamaz, çünkü metin sürekli biçim değiştirerek okurun anlam üretme reflekslerini askıya alır. Bu, yalnızca bir anlatı değil, aynı zamanda bir direnç alanıdır. Roman, okura edebi deneyimi bir katılım değil, bir mücadele olarak sunar. Bu mücadelede okur yalnızca anlamı kurmaz, aynı zamanda karakterin ve anlatıcının parçalanmış belleğini kendi hafıza atlasıyla tamamlar.