Elif Şafak, ‘Aşk’ ile ‘aşk’tan söz ediyor. Hem de ne aşk!
Elif Şafak o kadar güzel yazıyor ki aşkı, sanki büyülü bir düşün içinde kayboluyorum.
Tasavvufa ilgi duyanlar için yazılmış müthiş bir eser.Tasavvufun hümanist yanı öyle güzel çıkıyor ki ortaya,hiç elinizde olmadan bir bakmışsınız saatler geçmiş okurken.Görüntüde dini kullanıp dindar kisvesine bürünenleri eleştiren,gönül adamı olmanın ne demek olduğunu anlatan süper bir kitap.Kahramanlarımız Şems ve Mevlana...
Elif Şafak, romanında;
‘Aklın kimyası ile aşkın kimyası başkadır. Akıl temkinlidir. Korka korka atar adımlarını. ‘Aman sakın kendini’ diye tembihler. Halbuki aşk öyle mi? Onun tek dediği: ‘Bırak kendini, ko gitsin!’
”Akıl kolay kolay yıkılmaz. Aşk ise kendini yıpratır, harap düşer. Halbuki hazineler ve defineler yıkıntılar arasında olur. Ne varsa harap bir kalpte var.” diyor.
Kitaptan bir alıntı daha yapacağım kitabın özünü de içeriyor bu cümleler:(Şems-i Tebrizi’nin ifadeleri) "Halbuki Allah söze değil,niyete bakar.Edep bilenler başkadır.Canı yanmış aşıkların şeriatı bütün dinlerden ayrıdır.Biz mezhep,din veya dil ayrımı bilmeyiz.Kamu alemi bir tutar,birleriz..."
Gel gel ne olursan ol yine gel
İster kafir ister mecusi ister puta tapan ol yine gel
Bizim dergahimiz ümitsizlik dergahi degildir
Yüz kere tövbeni bozmuş olsan da yine gel...
MEVLANA
Bu hoşgörü kitabı mutlaka okunmalı ki kendimizi ve hayatımızı bir kere daha değerlendirelim...Keyifli okumalar…