E-Dergi

İçimi açan, beni büyülü bir dünyaya götüren bir okuma oldu. Ara sıra sıksa da, bu sıkıntıların ödülünü veren bir başucu kitabı. Unutamayacağım eserler arasında yerini aldı. Eline, kalemine, emeğine sağlık Emre Taş

Önce yorumları okudum. Şimdi de kitabı okuyorum. Arada uçurum var. Neymiş efendim kitap insanı alıp götürüyormuş, yok masalsı gerçekçi anlatımı mı ne varmış. Bu kitap roman değil, düpedüz kişisel gelişim kitabı. Ha bire hayat hakkında ders verip duruyor. Ha ben kişisel gelişim kitaplarından hoşlanıyorum diyorsanız o ayrı. Roman mı? Bu kitapta onu bulamazsınız. Bu gidişle kitabı ite kaka bir yılda anca okurum gibi. Bence çok kötü. İyi yorumların kurbanı oldum vesselam.

Kitabı okumayı yeni bitirdim. Üçlemenin diğer kitaplarını okumadım ama Ayfer Tunç'un üç kitabını daha okumuştum. Anlatım tarzı olarak kendime yakın hissettiğim yazarlardan. Ama bu kitapta hayal kırıklığına uğradım. Tamam... Anlatımı efsane, akıcılığı efsane fakat Osman gibi bir karakter, bir romanın baş kahramanı olmamalıydı. Ayfer Tunç ta aynı şeyi söylüyor aslında: "Osman bana kendisini yazdırdı" diyor. Bence bir roman karakteri olsa da, bir insanın hayatı bu kadar irdelenmemeli. Son zamanda başlayan kırmızı oda hikâyeleri de aynı şekilde korkunç bence. Ne oluyor bu insanlara. Hiç mi insana saygımız kalmadı? Edebiyat dediğimiz sanatta olgular, kavramlar sorgulanır. İnsanın hayatı değil.

Bir öğretmenin yazdığı kitap okunmaz mı hiç. Eline sağlık öğretmenim.

410 sayfalı, hiç sıkılmadan okudum. Son bölümleri çok güzel olmuş. Yazarının eline, kalemine sağlık.