E-Dergi

Bibliyofil Selçuk Altun'un bibliyoman kahramanının sevdiği yazarlar ve şairlere dair resmigeçidi. Bibliyoterapiden ziyade bibliyografya niteliğinde.

"...ağını derine sal ve erkeğin söylediklerini ve kızın söylediklerini yavaşça çekip yüzeye çıkar ve bunlardan şiir yap."
Yazar da söylediği gibi yapmış, romandan ziyade bilinçaltının karmaşık dehlizlerini sergiye çeviren, gerçeküstücü düzyazı şiir yazmış.

Oğuz Atay'ın anısına yazılan bu roman, bir ustanın dili dilediğince eğip bükebilme ayrıcalığını yansıtan, şiirsel söz dizimi ile orijinal, bilinç akışıyla genellikle ters orantılı olan sürükleyiciliği birlikte omuzlayabilmiş, kendine özgü bir çekim gücüne sahip, ender eserlerden.

"Sırça fanus içinde ölü bir bebek gibi tıkılıp kalan insan için dünyanın kendisi kötü bir rüyadır."
Romandan alınan bu cümle, eseri en iyi şekilde özetlemiş.

Deneysel bir roman. Delilik ile dâhilik arasında gidip gelen bir yazarın daha fazla ne deneyebileceğini, romana ilgili ilgisiz daha fazla ne iliştirebileceğini gösteren, 810 sayfalık bir potpuri. Argolar, parodiler, Shakespeare hayranlığı, diğer yazarlar ve eserlerine dokundurmalar, dizek, güfte, şiirler, kabak tadı veren antisemitizm, hemen her bölümde milliyetçilik ile eleştiri yönünde didik didik edilen İrlanda(lılar), dinî taşlamalar, sayısal verilerle donanmış lüzumsuz bilgi yığınları, bir çeşit zihinsel anestezi diyebileceğimiz bilinç akışı ile ironi bulutlarının sık sık karşılaşması sonucu sayfalara sağanak hâlinde boşanan sözcükler, sözcükler... Velhasıl toplumsal, ailevi, cinsel, ideolojik, sanatsal tercihleri ile Bloom'un Joyce nezdinde 18 saatlik devriâlemi.