E-Dergi

Bitmek tükenmek bilmeyen bir bekleyişin sonunda sabrın ödülüyle karşılaşmak yerine, içten içe kemiren bir hayal kırıklığı ile karşılaşmanın buruk hikâyesi. Romanda yazarın vurguladığı gibi "yaşam bir tür şakaydı" belki de.

Türkçeye, dil meselesine böylesine kadar kafa yoran daha kaç şairimiz vardır? Yergiyi yerinde, övgüyü kararında bıraktığı denemelerinde verdiği deyimler, mısralar, özdeyişlerle hemen hemen her sayfada bam teline dokunuyor görklü ozan. Ne yazsa okunur.

Öykü ile şiir arasında öyküden ziyade şiire yakın bir ara dil denebilir bu kitaptaki metinler için, Ahmet Haşim gibi. Mensur şiir gibi yoğun ve etkili.

Daha önce okuduğum Kerime Nadir'in Hıçkırık, Güzide Sabri'nin Ölmüş Bir Kadının Evrâk-ı Metrûkesi adlı popüler romanları daha iyiydi bence. Bizim yazarlarımızın şanssızlığı, Türk edebiyatının dünyada yeterince tanınmaması, tanıtılamaması sanırım.
Yine de Japon edebiyatını tanımak için alternatif olabilir bu kitap.

Mantarı, ağacı, kuşları, böcekleriyle doğayı bilen ve iyi kullanan bir yazar. Buna dildeki kıvraklığını da ekleyerek aslolanın, insanın öyküsüyle iyi harmanlıyor.