E-Dergi

Bu kitabı okurken duygusal olarak etkilendim. Sylvia Plath’in kaleminden çıkan her cümlede, kendi iç dünyasının ağırlığını hissettim. Zaten yazarın yaşamı ile romanın iç içe geçtiğini düşünürsek, neredeyse kendi hikâyesini okur gibi oldum. Esther’in yaşadığı iç çatışmalar, toplumsal baskılar, kendini bulma çabası ve zaman zaman çaresizlik hissi çok derinden geçti bana. Bazı bölümlerde öyle tanıdık duygular vardı ki, sanki ben de o fanusun içindeymişim gibi hissettim. Dışarıdan her şey normal görünürken içeride kopan fırtınaları anlatışı hem sade hem de çok çarpıcıydı. Dili ağır değil bence. Kitap sizi alıp götürüyor.

“Kıskanmak” beni en çok Seniha karakteriyle etkiledi. Başta sadece kıskanç ve bencil biri gibi görünse de sayfalar ilerledikçe onun içinde biriken kırgınlıkları, sevgisizliğini ve kendini kanıtlama çabasını hissettim. Belki de en çok anlaşılamamış olmanın öfkesiyle yaşıyordu. Nahid Sırrı Örik, Seniha’yı öyle gerçek bir şekilde anlatmış ki, bazen ona kızdım, bazen de acıdım. Romanı bitirdiğimde Seniha’nın iç dünyası hâlâ aklımdaydı. “Kıskanmak” insanın karanlık taraflarını gösteren, düşündüren bir kitap.

Ayfer Tunç’un anlatım gücünü ve karakter derinliğini bir kez daha hayranlıkla deneyimlediğim bir roman oldu Kapak Kızı. Ankara’dan İstanbul’a giden bir trenin yemek vagonunda geçen bu hikâye, üç farklı karakterin iç dünyasına doğru sürükleyici bir yolculuk sunuyor. Bünyamin, Ersin ve Selda’nın geçmişleriyle yüzleşmeleri, bir dergi kapağındaki çıplak fotoğrafla tetikleniyor ve bu yüzleşme, okuru da kendi iç hesaplaşmalarına davet ediyor.
Romanın dili sade ama etkileyici; karakterlerin iç konuşmaları ve geri dönüşlerle örülen yapı, insan psikolojisini derinlemesine ele alıyor. Özellikle Şebnem’in varlığı, fiziksel olarak hikâyede yer almasa da, tüm karakterlerin hayatında iz bırakıyor. Bu yönüyle roman, görünmeyen ama hissedilen bir karakterin gücünü çok iyi yansıtıyor.
Aile, ahlak, kıskançlık, aşk ve toplumun ikiyüzlülüğü gibi temaları cesurca işleyen Kapak Kızı, sadece bir tren yolculuğu değil, aynı zamanda bir iç yolculuk. Şimdi bir sonra ki kitabına geçiyorum.

Fedailerin Kalesi Alamut, tarihle kurguyu harmanlayarak güç, inanç ve manipülasyon temalarını derin bir şekilde ele alıyor. Haşhaşîlerin dünyasını aktarırken dönemin siyasi atmosferini hissettiriyor ve okuru sürekli sorgulamaya itiyor. Bazı bölümlerde ağır ilerlese de yarattığı atmosfer ve sunduğu tarihsel perspektif, bu yavaşlığı gölgede bırakıyor. Dönemin entrikalarını merak edenler için hem öğretici hem de düşündürücü bir eser.