E-Dergi

Ahmet Ümit'ten beklenen polisiye bir roman değil bu kitap. Yabancı bir kadının Konya' da kendiyle ve hayatıyla yüzleşmesini oldukça başarıyla anlatıyor. Daha tam olarak kendini bulamamış bir kadının hayata bir de kendinden bir parça, bir bebek getirmesinin sancılı kararları ve girdapları anlatılmış. Kitabı okudukça mevlana türbesine ve Şems'e büyük bir ilgi duyuyorsunuz. Bu aralar piyasada sürekli yer alan tasavvuf ve mevlana ilgili kitaplar arasında en iyilerden biri.Bana göre Elif Şafak'ın "Aşk" romanından daha başarılı.

Postpartum depresyonu çok etkileyici üslupla yazmış. Kadınların çocuk sahibi olmadan önce aldıkları çeşitli sıfatları, görevleri ve anne olunca buna eklenenleri hem alaycı hem de etkileyici bir şekilde anlatmış. Günümüzde kadınlardan beklenen; hem işinde başarılı, evinde muhteşem anne, kariyeri de yerinde, bakımı da süper olgularının özellikle üzerlerinde durulmuş. Çıkmaza düşen ve bunun içinde postpartum depresyonun izleri de olan bir kadını, aslında kendini anlatmış yazar.

Çanakkale savaşını çok farklı bir açıdan, oradaki insanların yaşadıkları bir hikayeden yola çıkarak anlatmış yazar. Hikayede aslında öteki diye bir kavram olmadığını, insanların birbirlerine nasıl destek olduklarını, insanlığı unutmadıklarını gözyaşlarıyla okudum. Tarihi aslında sevmem, ama kitap sayesinde o döneme, Gelibolu'ya, Anzaklar' a büyük bir ilgi duydum.

Yankı Yazgan'ın anne ve babasının güçlüklerle dolu yaşam hikayesini çok güzel bir dille, sohbet eşiliğinde anlatıyor yazar. Görme engelli babasının ve ona her koşulda çok büyük destek olan annesinin yaşam mücadelesine ve azmine hayran kaldım. Engelli olmayı kadere bağlayıp bir kenara çekilmiyor babası. Kendi fırsatlarını yaratıp çok iyi değerlendiryor. Öte yandan çocuklarına da çok güzel aşılıyor, mücadele ruhunu ve çalışkanlığı. Sonunda da zaten Yankı Yazgan gibi biri yetişiyor zaten. Onalrın yaşam hikayelerinden alınacak o kadar çok ders var ki..

Bu kitabı ikili kitap fırsatlarından tesadüfen almıştım. İyiki de almışım. Finlandiya'nın nasıl büyük çabalar sonucu bugüne geldiğini büyük bir keyifle okudum. Aslında her ülkenin ibret alması gereken yerler var. Kültüre ve eğitime ne kadar önem verdiklerini imrenerek okudum. Atatürk'ün askeriyede okutulmasını emretmesini çok haklı buluyorum. Çocuklara ve gençlere de mutlaka okutulmalı.