E-Dergi

Kalabalığız ve herkese yetecek kadar sandalye yok. Gece. Gözümüz pencereye ilişiyor. Kimseler yok dışarıda. Güzel, şimdi bir sonraki hamlemizi tasarlayabiliriz. Boşluktan nadiren liyakat çıkar ve genelde palavra saçılır. Adilik. Zaman kaybı ebedi bir meseledir ve görece dengedeki zihin ile günbegün bozuşan DNA zinciri çatışır. Ne denli benzeştiğimizi görmek ve ne denli müstesta olduğumuzu duyumsumak aynı coşku pistinde koşar. Fırsat, şans, anlam... Bu şekilde bir yere varamıyoruz. Es geçmek... Bıkkınlık yeterince olduğunda ve ancak ahlak yırtıldığında sabah pişman olunmuyor. Ve yalnız şans bezeli kıvılcım günü ağartıyor.