E-Dergi

kitap prenses sultana ' nın dilinden akıp gidiyor gitmesine. gidiyor da tam diyorsunuz ki kötü kuzenin dünyada yarattığı sözde cennetin odalarında tuttuğu , yaşları 8_14 arası değişen o kızlara ne olduğunu öğrenemeden ( yada akibetlerini kabullenmek istemeden ) ; babası tarafından amerikalı anneden alınıp riyada götürülen küçük sarı saçlı o kızı düşünürken küçük kuzen munira ' nın 4 eşli kötü adam HADİ den kurtulacağını beklerken bi bakmışım ki kitap bitmiş.. bitmiş bitmesine ama " her hikaye mutlu bitmez " dedirten türden olmuş.

empatlarla ilgili küçük bir araştırma yapmam gerekmişti üniversite zamanında. çok farklı ele almış . yer yer ben yanlış konuyumu araştırdım diye düşündüm. sonra baktım ki yok yok benim baktıklarımın yazarları çok yetersiz kalmış meğer. çok başarılı. çok sürükleyici... şaşırtıcı.. empat olsaydım ne yapardım hayalleri kurduruyor...

hürremi kendine model alan kösem ve safiye sultanın aksine yeni bir devir başlatan entrikalardan uzak , anlayış ve sabrın timsali hatice tarhan sultan..
hangisi olmak daha iyi diye düşündürüyor.

aslında kitabı hem büyük bir gururla hem de orada yaşananları başıma gelmeden farkedememenin utancıyla okudum. eşim eruhta askerde olmasaydı ilgimi çeker okurmuydum diye çok düşündüm.kendimi çok kez eleştirdim .bilinçsizliğimden ötürü çok kızdım . sonra etrafımdaki herkesin bu zihniyetle merak bile etmediğini farkettiğide bir kez daha içimden " ateş düştüğü yeri yakar " demeden edemedim.

poulo coelho ile tanışmam simyacı ile gerçekleşti.
eşim askerdeyken kitabı temin edip bana gönderdi. günlerce rafta beklettim. okumadım.
çünkü biliyordum ki o zor şartlarda bu kitabı bana gönderdiyse içi mesajlarla doluydu.
sonra bir gün onu anlamak istediğime karar verip kitabı okudum.
bitirdiğimde başka bir kitabını daha oumak için hiç beklemedim ve zahir i aldım.
zahir i aldıktan üç gün sonra altını özenle çizdiğim satırlarla birlite eşime gönderdim.
ve biliyorum ki simyacı ne kadar onun kendini bana anlatışıysa ; zahir de okadar benim kendimi ona ifade biçimim olacaktı
yan yana uzayıp giden o raylardan biri olmamanız dileğiyle..