E-Dergi

Paris, Texas filmini yazarken bu günlüklerinden ilham almış yazar. Ya da yazarken yaşadıkları mı bilemiyorum. Tek bildiğim çok çok güzel bir kitap olması. Şiir parçaları, bilinç akışı aktarılan olaylar, günce

Kendi hâline bırakılan akıl hastalarının birbirleriyle uyum içinde bir yaşam kurabileceği düşüncesi çok iyi işlenmiş ve gerçekçiydi. Bir de kendilerinin kapatıldığı akıl hastanesini yıkmaları ve yeniden hastaneye kapatılmaktansa onları hasta olarak görmeyecek, hastanelere kapatmayacak başka bir gezegenin hakimiyetini kabul etmeleri de etkileyiciydi.

Güzel bir bilimkurgu fikrini sadece tanıkların anlatımıyla anlatmış yazar. Uzay gemisinde insanlar ve insansılar diye iki tür var. Ve bir cinayet işleniyor. Diyaloglardan (daha doğrusu monologlardan) olayı tam olarak anlayamıyoruz bu bir eksik durum kitap için. Ama kitabın amacı uzak gelecekte insan zihnine ve bedenine sahip gerçekçi canlıların yol açacakları ve yaşatacakları gerçeklikler. Romanın bir yerinde insan tanıklardan biri, insansılarda çıkan problemleri ve zihinlerinin itaat etmemesini yeni bir türün oluşumuna bağlıyor ve bunun karşısında müdahale etmemeliyiz doğaya karışmamalıyız diyor

"Gerçekte bilimkurgunun işi öngörüde bulunmak değildir. Bilimkurgu, sadece öngörülerde bulunur gibi görünür."

Son sözde yazarın kendisinin de kabul ettiği gibi daha iyi bir roman olabilirmiş.

Sevdiğine kavuşmak için, aklı yerinde olmayan dilenciye para verip "Allah sevdiğine kavuştursun de yeter" diyen kadına dilencinin, 'Bu para çok ben bir de oynayayım size' diyerek harman dalı oynaması hem çok üzücüydü hem çok komikti