E-Dergi

Hayatın karşısına çıkardığı tüm klişe şeyler ve insanların sıradanlığından bıkmış olup kent içinde haddizatında ‘o’nun’ arayışı içindedir. Büyük bir meyusla yaşamını sürdürmekte iken hâlâ bir umut tahayyülünde böyle bir kişinin olabileceğini düşünerekten yaşar. Bu kişiyi bulmuşken bile esasen doğru kişi olmadığını bilse bile, denemek ister. Malumunuz ‘’herkesin bir işi oluşu tuhaftı. Daha tuhafı önünden bir geçen bir daha geçmiyordu.’’ Bundan mütevellit bu durum da onu sıkıvermişti. Her şeyden sıkılmıştı demeli belki. ‘’Olanla yetinerek, aramadan, düşünmeden, yaşanılsın diye yaratılmış bir dünyada yalnızdı.’’
Her ne kadar başlarda anlatım bakımından insanı ikilemde bırakıp aklını karıştırıyor olsa da sonrasında daha anlamlı gelmeye başlıyor her şey. Yazarın kullanmış olduğu edebi dilin efsunuysa kendine çekiyor okuyucuyu.