E-Dergi

Başta otobiyografi sandığım bu kitabın öykü olması beni çok mutlu etti. Kahramanın acıları , kaygıları , yalnızlığı öylesine insanca ki bir yerlerde kendime denk geldiğimi hissediyordum . Ama bir o kadar da uzak hissettirdi. Çünkü ona ( düşüncelerine, ruh haline ) gerçekten yaklaşmak bile ürkütücü geliyor.

Kappa diyarı ve bizim dünyamızın kıyaslandığı hatta Kappa diyarının bizim dünyamızın karşıtı şeklinde sunulmuş mükemmel bir hikayeydi . "Onlar mı doğru yoksa biz mi ? Onlar mı deli yoksa biz mi ?" diye sorgulamadan edemiyorum . Akutagawa bende iz bırakan yazarlardan oldu .

Sanatçı eserini oluştururken insanlığını kaybedebilir mi ? "Sanat çirkinliğin içindeki güzelliği ortaya çıkarmaktır ." demişti Yoshihede ama ahlaki çirkinliği görmüyor muydu ? Maymun bile çabalarken o neden olduğu yerde kaldı ? Neden ölmek için tablonun bitmesini bekledi ? Ölüm ceza mıydı itiraf mı ?
Derin bir hikaye... Kesinlikle okunmaya değer .

Çayın yapımını anlatan bir kitap . Ancak çayın yanında Japon geleneklerini de detaylandırıyor. Zen ve Tao arasındaki benzer ve farklılıkları da kişiyi bunaltmadan ustalıkla bilgilendiriyor.

Tokio'nun Yoshiko'ya olan yoğun duygularını ve arzularını sınırları aşmadan , iç karmaşasını olduğu gibi yansıtmış , gayet başarılı bir eser. Tokio'nun içsel hesaplaşması, onun "yetersiz" ya da "korkak" biri olmasından değil, insan olmanın karmaşıklığından kaynaklanıyor. Bunu da Katai Tayama, sade ama derinlikli bir dille çok iyi veriyor. Böyle ahlaki sınırları kesinleşmiş kitaplara daha çok ihtiyacımız var sanırım .