E-Dergi

dostunuzu, yoldaşınızı öldürmek zorunda kalmak nasıl bir histir? kitap tam da bu noktada finalini yapmış, beni bu düşünceyle baş başa bırakmıştır. bu güne kadar okumadığım için pişmanlık duyduğum, kitaba başlamamla, bitmesi arasında geçen süre boyunca başka hiç bir şeyle ilgilenmemiş olduğum ve bu başlayıp bitirme durumunun eminim ki kitabın ince bir kitap olmasıyla alakalı olmadığı harika bir dostluk hikayesiydi fareler ve insanlar.. içinde hem merhameti, hem yadigar'ı, hem kızgınlığı, hem sevgi bağını hem de pişmanlığı barındıran, sizi hüzünlendirecek bir roman..

okurken zorlandığım, kitabın % 70'ini oluşturan diyalogların "acaba nereye varacak" diye beklemelerimin sonucunda, beni hiç bir şekilde tatmin etmeyen yerlere vardığına karar verdiğim romandır.. evet zevk almadım.. psikoloji ve felsefeye ilgi duyan beni bile, bunlara ait unsurları bulundurmasına rağmen içine çekememiştir. yarısına kadar belki bir yerden sonra biraz toparlanır, sürükleyiciliği ve bazı yerlerde aşırılaşmış ayrıntılara giren bölümler biter diye sabrettim; fakat kitap bittiğinde beklediğimi bulamadım. her şeye rağmen diyaloglarda beni güldüren yerler oldu mutlaka; ama ne yazık ki arka kapak yazısında duyduğum heyecanı ve yorumlardan edindiğim olumlu fikirleri roman bana sunamamıştır.

boş zamanımda okumadım. okumak için özellikle "zaman ayırdım". okurken bana utanç hissettirdi, içinde bulunduğumuz rahatlığa rağmen hala bir şeylerle yetinmediğimiz için; okurken kendimi güçsüz hissettim, bu kadar acı ve zorlukla ben karşılassaydım ne yapardım diye; okurken mutlu oldum, herşeye rağmen bütün umutlarınız söndüğü anda bile bir ışık doğabildiğini gördüğüm için ve okurken yaşlı babamdan dinlediğim savaş dönemi hikayeleri daha da bir pekişti zihnimde..
bu kitabın belki de en önemli özelliği, o dönemi, eski köşkleri, bayat bir ekmek için birbiriyle didişen insanları kitap sayfalarından da öteye, sanki içindesiniz ve yaşıyormuşsunuz gibi bir his uyandırmasıdır.
bugünlerde biraz olsun özgür ve rahat yaşayabiliyorsak eğer, bunu o dönemi yaşamış, yakınlarını kaybetmiş, bu acıları çekmiş, yokluğu iliklerine kadar hissetmiş ve HERŞEYE RAĞMEN pes etmemiş, başı dimdik yukarıda olan "o dönem insanlarına" borçluyuz..
mutlaka okunması ve okutulması (yaşanması) gereken bir roman olduğu düşüncesindeyim.

Çocukluğumun pek hoş hatırlamadığım unsurlarından atasözleri ve deyimler sözlüğü geldi aklıma, kitabı ilk fark ettiğimde. İçeriğini okuduğumda merak ettim ve hemen siparişimi verdim. Küçük hikayeler okur gibi, büyük bir eğlence ve merakla okudum kitabı ve gerçekten de büyük keyif aldım. Bu kitap sadece deyimlerin nasıl doğduğunu anlatmıyor; aynı zamanda genel kültürünüze de çok önemli katkılar sağlıyor. Sevdiğim kişilere, dostlarıma en kısa zamanda bu kitaptan birer tane armağan etmek istiyor ve herkese tavsiye ediyorum. Her deyim için yaklaşık bir buçuk sayfa ayrıldığı için anlatımdan sıkılmayacak, içindekiler bölümünde göz gezdirirken önce hangisini okuyacağınız konusunda seçim yaparken zorluk çekeceksiniz. İskender Bey'in araştırmalarına,emeğine ve ellerine sağlık.