E-Dergi

En severek okuduğum bölümler iki askerin mektuplarıydı, geri kalanı ise çok yüzeyseldi. Hele kitabın sonlarına doğru zorlama bi aşk yaratılmak istenmesi hiç olmadı. Ayrıca kitapta Anzak askerlerinden fazla iyi bir şekilde söz ediliyor. Sanki işgalci değiller, sanki haksız işgalcilerin uşağı değiller. Dünyanın bir ucundan, belki nerde olduğunu bile bilmedikleri bir yere ne uğruna -macera mı, yağma mı- kalkıp gelip sora da kahraman muamelesi görüyorlar. Gelmeselerdi, ölmeselerdi, ağağı çıplak, karnı aç bi halde vatanını savunmaya çalışan memetlerin hayatlarını da almasalardı ellerinden, Ya bize ne demeli, daha düne kadar bastığın her yerden kemik fışkıran, mermi çıkan topraklarda, şehitlerimizin üstünde işgalci dedelerini "anacaklar" diye sabaha kadar içki içmelerine, parti yapmalarına müsade ediyoruz! Ve sonra üzülüyoruz, duygulanıyoruz onlar için, ayyy ne kadar iyilermiş bak, konserve atarlarmış bu tarafa, arkadaşlık ederlermiş deyip duruyoruz...

Ortaokulda, bir yaz günü sabahtan akşama kadar yemek bile yemeden okuduğum bi kitaptı. Şimdi tekrar okumak, kütüphaneme bi tane koymak için satın alıyorum. Türk Edebiyatında Reşat Nuri'nin yeri, dili bambaşka. Acımak, Dudaktan Kalbe, Yeşil Gece, Hüküm Gecesi, Harabelerin Çiçeği ve diğerleri...tamamı okunmalı.

Kitap konusu itibariyle dikkat uyandırsa da yaşananları yansıtmakta eksik kalmış. Yaşanan acıyı, çaresizliği, depresyonu yeterince yansıtamamış, kuru bi anlatıma sahip. Sadece bir an durup, bu ve buna benzer olayların gerçek olduğunu, şu an bile dünyanın bi yerlerinde yaşandığını düşündüğünüzde yaşanan acıyı tahmin edebiliyorsunuz. Sevdalinka'nın, Bin Muhteşem Güneş'in, Uçurtma Avcısı'nın yanına bile yaklaşamayacak bi anlatım.

Benim gibi korkuyu, gerilimi, aksiyonu, macerayı kitaplardan okumayı sevmeyen, hatta filmlerini bile "lütfen" izleyen biri nasıl olduysa ikna oldu (galiba aklına alacak başka bi kitap gelmedi) ve okudu bu kitabı. Aman Allahım, hem de ne okuma! Hayrete düştüm, hayranlık duydum, şaşırdım, gerildim, meraklandım..Okuru bir an bile sıkmayan, dikkati hep açık tutan bi kitaptı. Tavsiye ederim. Sonrasında da Empati'yi..

Kitabın konusu çok güzeldi bence ancak ya çeviriden mi yoksa yazarın kendi orijinal anlatımından mı bilemiyorum kitabın içinde bulamadım kendimi bi türlü. Anlatım çok sıkıcıydı. Yazılanlar gerçek deneyimler değil de sadece kurgu olsaydı bitirmek için asla uğraşmayacağım bi kitap olurdu..